ای آنک جمله عالم از توست یک نشانی
زخمت بر این نشانه آمد کنون تو دانی
زخمی بزن دگر تو مرهم نخواهم از تو
گر یک جهان نماند چه غم تو صد جهانی
در شرح درنیایی چون شرح سر حقی
در جان چرا نیایی چون جان جان جانی
ماییم چون درختان صنع تو باد گردان
خود کار باد دارد هر چند شد نهانی
زان باد سبز گردیم زان باد زرد گردیم
گر برگ را بریزی از میوه کی ستانی
در نقش باغ پیش است در اصل میوه پیش است
تو اولین گهر را آخر همیرسانی
خواهم که از تو گویم وز جز تو دست شویم
پنهان شوی و ما را در صف همیکشانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان ارتباط عمیق و پیچیده میان خدا و خلق میپردازد. او به وجود نشانههایی از خدا در عالم اشاره میکند و از خداوند میخواهد که به جای مرهم نهادن، زخمی بر او وارد کند، زیرا او از درد نمیهراسد. وجود انسانها را مانند درختانی میداند که تحت تأثیر ارادهٔ خداوند رشد و شکل میگیرند و او را خواستار است که در مسیر خودرا به او نزدیک کند. در نهایت، شاعر آرزو دارد به دور از هر چیز دیگری، در مسیر الهی گام بردارد و به معرفت عمیقتری از خدا دست یابد.
هوش مصنوعی: ای کسی که تمامی جهان از توست، نشانهای از زخم تو بر این نشانه (شواهد) آمده است، اکنون خودت میدانی.
هوش مصنوعی: هرگونه آسیبی که به من برسانی را بپذیر و دیگر چیزی از تو نمیخواهم، حتی اگر تمامی دنیا را از دست بدهم، برای من مهم نیست، زیرا تو برای من از هزاران جهان ارزشمندی.
هوش مصنوعی: توضیحی ندهی دربارهٔ حقیقتی که نمیتوانی بیان کنی، همانطور که در جان انسان وجود دارد ولی نمیتوان آن را دید، چرا در وجود من حاضر نمیشوی، در حالی که تو جان جانها هستی؟
هوش مصنوعی: ما مانند درختان هستیم که تحت تأثیر باد خدای تو قرار داریم. کار ما نیز به اختیار باد است و هرچند ما در خفا قرار داریم، اما اثر باد بر ما محسوس است.
هوش مصنوعی: ما از وزش باد سبز (باد بهاری) شاد و زنده میشویم و از وزش باد زرد (باد پاییزی) پژمرده میشویم. اگر تو برگها را بریزی، دیگر میوهای به دست نخواهی آورد.
هوش مصنوعی: در باغ، نقش میوهها جلوهگر است، اما در حقیقت، اصل میوه در درخت نهفته است. تو در فرآیند این باروری، به ما نشان میدهی که چه چیز بهعنوان بهترین و ارزشمندترین، در انتظار ماست.
هوش مصنوعی: میخواهم از تو صحبت کنم و از همه چیز غیر از تو دور شوم. تو پنهان میشوی و ما را در صف خودت قرار میدهی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گفتم مگر که ما را؛در دل به جای جانی
نه نه خطاست جانا جانی و زندگانی
یار گشاده زلفی دلبند شوخ چشمی
معشوق خوبروئی؛ دلدار خوش زبانی
برده سبق فراقت؛ از رنج بی نهایت
[...]
بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
بس راحتی ندارم باری ز زندگانی
ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزی
وی یار ناموافق آخر تو با که مانی
جانی خراب کردم در آرزوی رویت
[...]
کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی
ماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی
راندی به گوش اول صد فصل دلفریبم
و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی
آن لابههای گرمت ز اول بسوخت جانم
[...]
ای باد روح پرور زنهار اگر توانی
امشب لطافتی کن آنجا گذر که دانی
در شو چو مهربانی در تیرگی زمانی
یابی مگر نشانی زان آب زندگانی
ره ره گذر بکویش دم دم نگر برویش
[...]
ای جان جان جانم تو جان جان جانی
بیرون ز جان جان چیست آنی و بیش از آنی
پی میبرد به چیزی جانم ولی نه چیزی
تو آنی و نه آنی یا جانی و نه جانی
بس کز همه جهانت جستم به قدر طاقت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.