میآید سنجق بهاری
لشکرکش شور و بیقراری
گلزار نقاب میگشاید
بلبل بگرفت باز زاری
بر کف بنهاده لاله جامی
کای نرگس مست بر چه کاری
امروز بنفشه در رکوع است
میجوید از خدای یاری
سرها ز مغاره کرده بیرون
آن لاله رخان کوهساری
یا رب که که را همیفریبند
خوش مینگرند در شکاری
منگر به سمن به چشم خردی
منگر به چمن به چشم خواری
زیرا به مسافران عزت
گر خوار نظر کنی نیاری
بشنو ز زبان سبز هر برگ
کز غیب بروید آنچ کاری
گشتهست زبان گاو ناطق
در حمد و ثنا و شکر آری
عذرت نبود ز یأس از آن کو
بخشد به کلوخ خوش عذاری
بابرگ شد آن کلوخ جان یافت
در شکر نمود جان سپاری
صد میوه چو شیشههای شربت
هر یک مزهای به خوشگواری
بعضی چو شکر اگر شکوری
بعضی ترشند اگر خماری
خاموش نشین و مستمع باش
نی واعظ خلق شو نه قاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به وصف شکوفایی بهار و حالت شور و شوق آن میپردازد. طبیعت با گلها و بلبلان زندگی تازهای را تجربه میکند و حالتی از سرور و شادابی در آن حاکم است. شاعر با استفاده از تصاویری همچون لاله و بنفشه، به زیباییهای بهار و ارتباط آن با روح انسان میپردازد و به دنبال کسب یاری از خداوند است. در انتها، او به شنیدن و درک حقیقت زندگی دعوت میکند و از شنوندگان میخواهد که از داوریهای سطحی بپرهیزند و به عمق تجارب برسند.
هوش مصنوعی: سنجق بهاری، که نمادی از شادابی و زندگی تازه است، به زودی نمایان میشود و در میان شور و هیجان، احساس بیقراری و اضطراب برانگیخته میشود.
هوش مصنوعی: گلزار (باغ) پردهبرداری میکند و بلبل دوباره شروع به ناله و زاری میکند.
هوش مصنوعی: لاله جامی را بر زمین گذاشته و میگوید: ای نرگس مست، تو در حال چه کاری هستی؟
هوش مصنوعی: امروز بنفشه (گل بنفشه) در حالت سجده قرار دارد و از خداوند، کمک و یاری میطلبد.
هوش مصنوعی: چهرههای زیبا و دلانگیز چون لالههای کوهستان، از دامن کوهها سر بیرون آوردهاند.
هوش مصنوعی: خدایا، به چه کسی این لطافت و زیبایی را میدهند که در حال شکار، درست و زیبا به آن نگاه میکنند؟
هوش مصنوعی: به گلها و بوتههای سمن با نگاه حقیر و کوچک ننگر و به چمن با چشمی تحقیرآمیز نگاه نکن.
هوش مصنوعی: اگر به مسافران با نگاهی خوار و پست بنگری، دیگر عزتی برایت باقی نخواهد ماند.
هوش مصنوعی: هر برگ سبز حرفی دارد که از عالم غیب و پنهان میآید و به تو میگوید چه باید بکنی.
هوش مصنوعی: زبان گاو به گونهای سخن میگوید که در آن ستایش و شکرگزاری وجود دارد، به طوری که همهای موجودات میتوانند از آن بشنوند.
هوش مصنوعی: عذری برای ناامیدی وجود ندارد، زیرا کسی که به کلوخ (تکهای سنگ) زیبایی و ارزش میدهد، میتواند به دیگران نیز لطف کند.
هوش مصنوعی: آن کلوخ که میگفتند بیارزش و سوزان است، با برکت و مدد الهی جان یافت و در شکر به حیات و زندگی دست یافت.
هوش مصنوعی: هر میوهای مانند شیشههای شربت است که طعم و مزهای خوش دارد و مجموعاً تجربهای شیرین و لذتبخش را به وجود میآورد.
هوش مصنوعی: برخی از مردم مانند شکر شیرین هستند و برخی دیگر اگر در حالت خماری (شرابنوشی) باشند، sour و تلخ میشوند.
هوش مصنوعی: خاموش باش و به صحبتها گوش بده. نیازی نیست که به مردم نصیحت کنی یا مانند یک خواننده قرآن با صدای بلند بخوانی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
با نصرت و فتح و بختیاری
با دولت و عز و کامگاری
سلطان ملک ارسلان مسعود
بنشست به تخت شهریاری
دولت کردش به ملک نصرت
[...]
انصاف بده که نیک یاری
زو هیچ مگو که خوش نگاری
در رود زدن شکر سماعی
در گوی زدن شکر سواری
مه جبهت و آفتاب رویی
[...]
ما را تو به هر صفت که داری
دل گم نکند ز دوستداری
هردم به وفا یکی هزارم
گرچه به جفا یکی هزاری
هیچت غم هیچکس ندارد
[...]
روح الله با تو خرسواری
روح القدست رکاب داری
از مطبخ تو سپهر، دودی
وز موکب تو زمین، غباری
در شرح رموز غیب گویت
[...]
کاری است مرا و نیست یاری
بییار که را برفت کاری
بگستت میان جانم از غم
در جستن غمگسار یاری
سیمرغ میان مردم آید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.