من پار بخوردهام شرابی
امسال چه مستم و خرابی
من پار ز آتشی گذشتم
امسال چرا شدم کبابی
من تشنه به آب جوی رفتم
ماهی دیدم میان آبی
شیران همه ماهتاب جویند
من شیرم و یار ماهتابی
از درد مپرس رنگ رخ بین
تا رنگ بگویدت جوابی
جانم مست است و تن خراب است
مستی است نشسته در خرابی
این هر دو چنین و دل چنینتر
کز غم چو خری است در خلابی
یک لحظه مشو ملول بشنو
تا باشدت از خدا ثوابی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از حال و هوای خود در دو سال گذشته سخن میگوید و از مستی و خرابیاش بهخاطر شراب و آتش یاد میکند. او در جستجوی آب بوده و در آن حال، ماهی را در جوی آب میبیند، نمادی از زیبایی و desir آن. شاعر خود را به شیر میماند که دنبال ماهتاب است، و حال دلش را غمگین توصیف میکند و میگوید که غم او را به خالی رنجور تبدیل کرده است. در پایان، شاعری از شنوندگان میخواهد که از غصه ملول نشوند و امید به پاداش از خداوند داشته باشند.
هوش مصنوعی: من پار سال شرابی نوشیدهام و امسال به قدری مست و خراب هستم که نمیتوانم خودم را کنترل کنم.
هوش مصنوعی: من پار (سال گذشته) از میان آتش عبور کردهام، اما نمیدانم چرا امسال دچار سوختگی و سختی شدهام.
هوش مصنوعی: من به سمت آب جوی رفتم و در آنجا ماهی را در دل آب دیدم.
هوش مصنوعی: همهی شیرها (مردان دلیر) به دنبال نور ماه و زیبایی آن هستند، اما من خود را شیر میدانم و یارم همان نور ماه است، که به او عشق ورزیدهام.
هوش مصنوعی: از کسی که دردی را تحمل میکند، درباره حال و روزش سؤال نکن؛ زیرا رنگ چهرهاش خود نشاندهندهٔ احساسات اوست و میتواند پاسخگوی تو باشد.
هوش مصنوعی: روح من در حالت نشئه و شوق قرار دارد و بدنم در حال خراب و بینظمی است. این مستی دائماً در این وضعیت بینظمی حضور دارد.
هوش مصنوعی: این دو (جان و بدن) به همین حال (مست و خراب) هستند، و دل نیز غمی دارد که چون الاغی در گل و لجن مانده است.
هوش مصنوعی: برای یک لحظه هم ناراضی نباش و گوش به صحبتهایی که میگویی بده؛ زیرا این کار تو را از خدا پاداشی بزرگ میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تا مزرعه چو من خرابی
آباد شود به خاک و آبی
مجلس چو چراغ و تو چو آبی
وز آب چراغ را خرابی
خورشید بتافتهست بر جمع
رو تو ز میان که چون سحابی
بر خوان منشین که نیک خامی
[...]
زین پس که بجستنم شتابی
جوئیم بسی، ولی نیابی
ای نام تو صدر هر کتابی
و آرایش فصل هر خطابی
هر جا بینند رشته تابی
در گردنشان شود طنابی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.