|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای یار یگانه چند خسبی
وی شاه زمانه چند خسبی
بر روزن توست بنده از کی
ای رونق خانه چند خسبی
ای کرده به زه کمان ابرو
برزن به نشانه چند خسبی
افسانه ما شنو که در عشق
گشتیم فسانه چند خسبی
ماییم چو میخ سر نهاده
بر روی ستانه چند خسبی
گر خنب ببسته است پیش آر
باقی شبانه چند خسبی
درده قدح شراب و چون شمع
بنشین به میانه چند خسبی
بشتاب مها که این شب قدر
آمد به کرانه چند خسبی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل دربارهٔ محبوبی است که در خواب است و شاعر به او خطاب میکند و از او می‌خواهد که بیدار شود و به جهان عشق توجه کند. او از محبوب می‌خواهد که به عشق و حالاتی که آنها تجربه کرده‌اند توجه کند و از تب و تاب دلش بگوید. شاعر به احساسات خود اشاره میکند و با تخیل و مقایسه، شدت عشق و نیاز به حضور محبوب را بیان میکند. غزل در نهایت از محبوب می‌خواهد که در این شب مهم و خاص به او جواب دهد و با او باشد.
هوش مصنوعی: ای دوست یگانه، تو به چه دلیل در خواب هستی؟ ای پادشاه زمان، چرا این‌قدر غافلی؟
هوش مصنوعی: بنده که خدمتگزار توست، به خاطر وجود تو در این خانه به این رونق دست یافته است. حالا از چه زمانی در خواب هستی و غافل شده‌ای؟
هوش مصنوعی: ای دوست، تو که ابروی کمانی‌ات را به نشانه‌ای بر افراشته‌ای، چرا هنوز در این دنیا غرق خواب و بی‌علاقگی هستی؟
هوش مصنوعی: داستان عشق ما را بشنو که در آن به جستجوی حقیقت پرداختیم، ولی تو همچنان در خواب غفلت به سر می‌بری.
هوش مصنوعی: ما مانند میخی هستیم که به سر نیزه‌ای (ستونه) چسبیده‌ایم، و در این حال، خواب را به خود راه نمی‌دهیم.
هوش مصنوعی: اگر بادهٔ می‌خوردن (خنب، نوعی شراب) بسته شده، آن را به جلو بیاور و بقیهٔ شب را از آن بنوشیم.
هوش مصنوعی: دردِ نوشیدنِ شراب را تحمل کن و مانند شمع در میانهٔ جمع بنشین، تا چند شب دیگر هم بخوابی.
هوش مصنوعی: بشتاب، ای مرغ روح، زیرا شب قدر فرا رسیده و به انتهای آن نزدیک می‌شویم؛ چه مدت می‌خوابی و غفلت می‌کنی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.