خیز صبوحی کن و درده صلا
خیز که صبح آمد و وقت دعا
کوزه پر از می کن و در کاسه ریز
خیز مزن خنبک و خم برگشا
دور بگردان و مرا ده نخست
جان مرا تازه کن ای جانفزا
خیز که از هر طرفی بانگ چنگ
در فلک انداخت ندا و صدا
تنتن تنتن شنو و تن مزن
وقت تو خوش ای قمر خوشلقا
در سرم افکن می و پابند کن
تا نروم بیهده از جا به جا
زان کف دریاصفت دُرنثار
آب درانداز چو کشتی مرا
پاره چوبی بُدم و از کفَت
گشتهام ای موسی جان اژدها
عازَر وقتم به دمت ای مسیح
حشر شدم از تک گور فنا
یا چو درختم که به امر رسول
بیخ کشان آمدم اندر فلا
هم تو بده هم تو بگو زین سپس
ای دهن و کف تو گنج بقا
خسرو تبریز توی شمس دین
سرور شاهان جهان علا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دعوت میکند تا با فرارسیدن صبح، زمان دعا و نیایش فرا رسیده است. او از معشوق میخواهد که کوزهای پر از می کند و آن را در کاسهای بریزد تا جان او تازه شود. با صدای موسیقی و نواهای زیبا، حال و هوای شاداب و خوشی حاکم است و شاعر با بیان احساسات خود به مظهری از عشق و نزدیکی به معشوق اشاره دارد. او خود را به نوعی در دریای عشق غوطهور میبیند و از معشوق میخواهد تا او را از دنیای مادی رها کند. در پایان با اشاره به شمس و مقام او در دنیا، به عظمت و ارزش این عشق و معرفت تاکید میشود.
هوش مصنوعی: صبح را آغاز کن و ندا بده که بگویید بیا تا بنوشیم، زیرا صبح شده و زمان دعا کردن فرارسیده است.
هوش مصنوعی: کوزه را پر از شراب کن و آن را در کاسه بریز. سریعاً نزن و به شتاب بیا، بلکه در آرامش بخرام و خم شراب را بگشا.
هوش مصنوعی: دور بگردان و مرا بده، یعنی جانم را نوازش کن و تازهاش کن، ای کسی که جانها را زنده میکنی.
هوش مصنوعی: برخیز که از هر سو، صدای ساز چنگ در آسمان میپیچد و ندا و آواز منتشر شده است.
هوش مصنوعی: ای قمر زیبا، وقت خوشی است، پس به صدای چنگ گوش بده و نزن بر تن خود، چرا که باید از این لحظهی شاد لذت ببری.
هوش مصنوعی: در سرم بگذار شراب و مرا به آن مشغول کن تا نه بیهدف از یک جا به جای دیگر بروم.
هوش مصنوعی: ای کاش از آن کف دریا مانند، مروارید و گوهر بر آب بریزی، تا کشتی وجود مرا غرق نکند.
هوش مصنوعی: من فقط یک تکه چوب بودم و از دستان تو، ای موسی (که به معجزه خود اژدها را به چوب تبدیل کردی)، جان و زندگی گرفتم.
عازر یا عاذر نام آن مردی است که عیسی (ع) او را بعد از مرگ زنده کرد.
هوش مصنوعی: من به مانند درختی هستم که به دستور پیامبر (رسول) از زمینهای سخت و بیابان روییدهام.
هوش مصنوعی: از تو خواهم که هم به من عطا کنی و هم به من بگویی که چگونه باید بر این نعمتها شکر گزاری کرد؛ زیرا ای دهان و دستان تو، منبع و گنجی از جاودانگی و بقا هستند.
هوش مصنوعی: شمس دین تبریزی، که به عنوان خداوندگار و سرور شاهان عالم شناخته میشود، مقام و عظمت ویژهای دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همچو الف راست به عهد و وفا
اول و آخر شده بر انبیا
هین که منم بر در در برگشا
بستن در نیست نشان رضا
در دل هر ذره تو را درگهیست
تا نگشایی بود آن در خفا
فالق اصباحی و رب الفلق
[...]
ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا
از برِ یار آمدهای، مرحبا!
قافلهٔ شب! چه شنیدی ز صبح؟
مرغِ سلیمان! چه خبر از سبا؟
بر سرِ خشم است هنوز آن حریف؟
[...]
گر بهدادیان موظف ز فقر
می نرسد دست تو چون پارسا
اوئی او ذاتی و ماتی ما
عارضی باشد فنا شو زین فنا
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.