گنجور

 
جلال الدین محمد مولوی
 

پیش جوش عفو بی‌حد تو شاه

توبه کردن از گناه آمد گناه

بس که گمره را کنی بس جست و جو

گمرهی گشته‌ست فاضلتر ز راه

منطقم را کرد ویران وصف تو

راه گفتن بسته شد مانده‌ست آه

آه دردت را ندارم محرمی

چون علی اه می‌کنم در قعر چاه

چه بجوشد نی بروید از لبش

نی بنالد راز من گردد تباه

بس کن ای نی ز آنک ما نامحرمیم

زان شکر ما را و نی را عذر خواه

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

منصورقربانی در ‫۲ سال و ۲ ماه قبل، یک شنبه ۶ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۳۰ نوشته:

مولانا اشاره به عظمت عفو وبخشش الهی دارد که بفرمایش امام سجاد درصحیفه: یامن سبقت رحمته امام غضبه.ای خدائیکه پیشوا و جلودار غضبت هم ،صفت رحمتت است.دراین جا مولانا به ناله های حضرت علی در دل چاه اشاره مینمایدوچه زیبا میگوید

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.