صوفیانیم آمده در کوی تو
شیء لله از جمال روی تو
از عطش ابریقها آوردهایم
کاب خوبی نیست جز در جوی تو
هابده چیزی به درویشان خویش
ای همیشه لطف و رحمت خوی تو
حسن یوسف قوت جان شد سال قحط
آمدیم از قحط ما هم سوی تو
صوفیان را باز حلوا آرزو است
از لب حلوایی دلجوی تو
ولوله در خانقاه افتاد دوش
مشک پر شد خانقاه از بوی تو
دست بگشا جانب زنبیل ما
آفرین بر دست و بر بازوی تو
شمس تبریزی توی خوان کرم
سیر شد کون و مکان از طوی تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حال و هوای صوفیانه و عشق به محبوب میپردازد. او از آمدن به کوی محبوب و جستجوی جمال او سخن میگوید و به عطش خود در این مسیر اشاره میکند. از قحطی روحی و نیاز به عشق و محبت محبوب میگوید و از رحمت و لطف او درخواست میکند. همچنین، شعف و شور و شعف در خانقاه به خاطر بوی محبوب به اوج میرسد. شاعر با یادآوری شخصیت شمس تبریزی، از او به عنوان منبع فیض و فخر در عالم یاد میکند و دست نیاز به سوی او دراز میکند.
هوش مصنوعی: ما صوفیها به کوی تو آمدهایم تا از جمال و زیبایی چهرهات بهرهمند شویم.
هوش مصنوعی: ما برای رفع تشنگی، آب را در ظرفها (ابریقها) آوردهایم، اما این آب فقط در جوی (رودی) که تو (خدا یا محبوب) به ما عطا کردهای، خوب و مطبوع است و در غیر آن، لذتبخش نیست.
هوش مصنوعی: ای کسی که همواره به درویشان خود لطف و رحمت میکنی، چیزی به آنها بده.
هوش مصنوعی: در زمان قحطی و کمبود، حسن یوسف (که نماد زیبایی و کمال است) به قوت جان ما تبدیل شده است و ما به سوی تو، ای معشوق، مراجعه میکنیم. در واقع، عشق و زیبایی تو در این زمان دشوار برای ما نجاتدهنده است.
هوش مصنوعی: صوفیان، یعنی عارفان و زاهدان، آرزوی شیرینی دارند و میخواهند دوباره حلوا (نشانهای از نعمت و خوشی) را تجربه کنند که برایشان از لطافت و دلانگیزی لبهای محبوبی، که تو هستی، ناشی میشود.
هوش مصنوعی: دوش، در خانقاه (محل گردهمایی صوفیان) غوغایی به پا شد و بوی خوش مشک (عطر) دلکش تو تمام فضا را پر کرد.
هوش مصنوعی: ای دل، دستت را به سمت زنبیل ما دراز کن، که از این حرکت تو ستایش میکنم و بر قدرت و تواناییات میافزایم. زنبیل به معنای سبد یا ظرفی است که معمولاً برای جمعآوری و نگهداری چیزها به کار میرود.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی (عارف معروف) در این خوان لطف و بخشش (که به معنای محبت و رحمت خداوند است) سیر و تجربهای را گذرانده که بر اساس آن، تمام وجود و هستی (کون و مکان) تحت تأثیر محبت و صفای تو قرار گرفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای ببرده آب آتش روی تو
عالمی در آتشند از خوی تو
مشک و می را رنگ و مقداری نماند
ای نه مشک و می چو روی و موی تو
چشمکانت جاودانند ای صنم
[...]
ترک من ای من سگ هندوی تو
دورم از روی تو دور از روی تو
بر لب و چشمت نهادم دین و دل
هر دو بر طاق خم ابروی تو
من به گردت کی رسم چون باد را
[...]
ای شب تاری غلام موی تو
روز روشن پیشکار روی تو
چاکر روز و شبم تا روز و شب
نایبند از روی تو وز موی تو
بندهٔ موی تو دلهای جهان
[...]
ای قبای گل دریده روی تو
وای کلاه لاله گشته موی تو
آن چه از عشق تو نزدیک من است
شرح نتوان داد دور از روی تو
عشق تو از من به ترکی دل ببرد
[...]
پشت پایی زد خرد را روی تو
رنگ هستی داد جان را بوی تو
گشته چون من کشتهای زنار دار
جان عیسی در صلیب موی تو
از پی خونریز جان خاکیان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.