چنان مست است از آن دم جان آدم
که نشناسد از آن دم جان آدم
ز شور اوست چندین جوش دریا
ز سرمستی او مست است عالم
زهی سرده که گردن زد اجل را
که تا دنیا نبیند هیچ ماتم
شراب حق حلال اندر حلال است
می خنب خدا نبود محرم
از این باده جوان گر خورده بودی
نبودی پشت پیر چرخ را خم
زمین ار خورده بودی فارغستی
از آنک ابر تر بارد بر او نم
دل محرم بیان این بگفتی
اگر بودی به عالم نیم محرم
ز آب و گل برون بردی شما را
اگر بودی شما را پای محکم
رسید این عشق تا پای شما را
کند محکم ز هر سستی مسلم
بگو باقی تو شمس الدین تبریز
که بر تو ختم شد والله اعلم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این غزل به حال و هوای مستی و عشق حقیقی میپردازد. او میگوید که آدمی چنان در عشق غرق است که نمیتواند خود را بشناسد و این شور و حال، جهان را پر کرده است. از طرفی، شاعر به پیروزی عشق بر مرگ اشاره میکند و میفرماید که در این حالت هیچ اندوهی وجود ندارد. او «شراب حق» را حلال میداند و میگوید اگر کسی از این باده عشق بنوشد، به آرامش و رهایی میرسد. در نهایت، مولانا با اشاره به شمس تبریزی، بیان میکند که عشق الهی و حقیقت در خود او به کمال میرسد.
هوش مصنوعی: آدم (انسان) چنان دچار شوری و لذتی بینظیر شده است که نمیتواند خود را بشناخته و به هوش بیاید.
هوش مصنوعی: از شور و شوق او است که دریا اینگونه طغیانی دارد و تمام عالم از سر مستی او مست و سرگشته است.
هوش مصنوعی: خوشا بر حال کسی که مرگ را به سادگی پشت سر گذاشته و او را نمیبیند، زیرا او در این دنیا هیچ ناراحتی و غمی را تجربه نمیکند.
هوش مصنوعی: شراب حقی که از سوی خداوند حلال است، در حلال بودن این شراب وجود دارد و خداوند هیچکس را در این زمینه به عنوان محرم یا ممنوع نمیسازد.
هوش مصنوعی: اگر از این شراب الهی مینوشیدی، دیگر نیازی به تحمل سختیهای زندگی و گذراندن دوران پیری نداشتی و پشت چرخهای زمان را خم نمیکردی.
هوش مصنوعی: اگر بر زمین بادهٔ معنوی مینوشیدی، دیگر از باران ابر نمیترسیدی و از نگرانی، آزاد بودی.
هوش مصنوعی: اگر در این دنیا به رازی دست مییافتی، دل تو به خوبی میتوانست آن راز را با دیگران در میان بگذارد، چون دل تو برای بیان این راز کاملاً آماده و محرم است.
هوش مصنوعی: اگر شما از مادیات (آب و گل) فراتر رفتهاید و به مقام معنوی رسیدهاید، پس اگر واقعاً به این مرحله رسیده باشید، باید خود را به زمین و مسائل دنیوی وابسته نکنید و در دلتان استقامت داشته باشید.
هوش مصنوعی: این عشق به حدی رسیده است که شما را از هرگونه سستی و بیثباتی محکم و استوار میکند.
هوش مصنوعی: باید بگویی که تو شمس الدین تبریزی هستی و به واسطهٔ تو این عشق به کمال میرسد، و تنها خداوند از عمق این عشق آگاه است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به پاکی سید فرزند آدم
به نیکی رهنمای خلق عالم
درین محنت سرای شادی و غم
که گاهی ماژ باشد گاه ماتم
غمم غم بی و همراز دلم غم
غمم همصحبت و همراز و همدم
غمت مهله که مو تنها نشینم
مریزا بارک الله مرحبا غم
چو دانستم که گردندهست عالم
نیاید مرد را بنیاد محکم
پس آن بهتر که ما در وی مقیمیم
شبان و روز با هم مست و خرم
مرا زان چه که چونان گفت ابلیس
[...]
مبارک باد و میمون باد و خرم
همایون خلعت سلطان عالم
بلی خود خلعت سلطان بهرحال
مبارک باشد و میمون و خرم
ترا بیرون ز تشریف شهنشاه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.