هرگز ندانم راندن مستی که افتد بر درم
در خانه گر می باشدم پیشش نهم با وی خورم
مستی که شد مهمان من جان منست و آن من
تاج من و سلطان من تا برنشیند بر سرم
ای یار من وی خویش من مستی بیاور پیش من
روزی که مستی کم کنم از عمر خویشش نشمرم
چون وقف کردستم پدر بر باده‌های همچو زر
در غیر ساقی ننگرم وز امر ساقی نگذرم
چند آزمایم خویش را وین جان عقل اندیش را
روزی که مستم کشتیم روزی که عاقل لنگرم
کو خمر تن کو خمر جان کو آسمان کو ریسمان
تو مست جام ابتری من مست حوض کوثرم
مستی بیاید قی کند مستی زمین را طی کند
این خوار و زار اندر زمین وان آسمان بر محترم
گر مستی و روشن روان امشب مخسب ای ساربان
خاموش کن خاموش کن زین باده نوش ای بوالکرم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل دربارهٔ حالتی از مستی و عشق صحبت می‌کند که آن را به عنوان مهمانی در خانهٔ خود احساس می‌کند. او به مستی که جان و تاج اوست اهمیت می‌دهد و می‌خواهد همیشه در کنار آن بماند. شاعر اعتراف می‌کند که هرگاه عقل به او بازگردد، احساس می‌کند که از زندگی واقعی‌اش دور شده است. او از خمر و مستی به عنوان تجربیات روحانی یاد می‌کند و از ساربان می‌خواهد که در این لحظات بی‌خیالی خاموشی را خاطر نشان کند. در نهایت، او به دنبال غوطه‌وری در این حالت مستی و معنویت است.
هوش مصنوعی: هرگز نمی‌دانم چگونه می‌توانم مستی را که به در خانه‌ام آمده، دور کنم. اگر هم در کنار او باشم، با او می‌نشینم و از او خوراک می‌خورم.
هوش مصنوعی: مستی که به سراغ من آمده، بخشی از وجود و جان من است و برای من ارزشمند و بزرگ‌ترین قهرمان و فرمانروای زندگی‌ام محسوب می‌شود تا وقتی که همچنان بر سرم باقی بماند.
هوش مصنوعی: ای معشوق من و نزدیک من، مقداری شراب بیاور تا در روزی که مستی‌ام کم می‌شود، زندگی‌ام را از دست ندهیم و عمر این حال را حساب نکنم.
هوش مصنوعی: چون پدرم بر می‌فروشی (باده) مانند طلا وقف کرد، به هیچ چیز غیر از ساقی توجه نمی‌کنم و از دستور ساقی چشم نمی‌پوشم.
هوش مصنوعی: مدت‌هاست که خود را می‌آزمایم و این جانِ اندیشمند را نیز. یک روز مستی مرا از پا می‌اندازد و روز دیگر، عقل و خرد مرا ناتوان می‌کند.
هوش مصنوعی: این شعر به جست‌وجو و تمایل به یافتن حالت‌های معنوی و روحانی اشاره دارد. شاعر از انگور و شراب (خمر) جسم و جان می‌پرسد و به غیاب آنها اشاره می‌کند، در حالی که احساس سرمستی و بی‌خود شدن خود را با نوشیدن از حوض کوثر، که نماد نعمت‌های الهی و صفای روحانی است، ابراز می‌کند.
هوش مصنوعی: مستی باید بیاید و زمین را از حالت عادی خارج کند و این انسان ضعیف و ذلیل را در خاک ببیند و آسمان را نیز محترم بدارد.
هوش مصنوعی: ای ساربان، امشب بگذار باده‌نوشی کنم و مستی و روشن‌روانی خود را حفظ کنم. گویی می‌خواهی بخوابانی، پس کمی در سکوت دیگران را خاموش کن و اجازه بده من این حالت را تجربه کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
هان ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم
تا بخت و رخت و تخت خود بر عرش و کرسی بر برم
بر گردن و بر دست من بربند آن زنجیر را
افسون مخوان ز افسون تو هر روز دیوانه ترم
خواهم که بدهم گنج زر تا آن گواه دل بود
[...]
هنگام آن آمد که من این پرده ها را بردرم
شهباز و سیمرغی شوم از چرخ گردون بگذرم
ویران کنم این آشیان سازم مکان در لامکان
گردد همه کون و مکان چون بیضه زیر شهپرم
بگذارم این نام و نشان ازما ومن یابم امان
[...]
افتاده در خون ای پدر از گرز و تیغ و خنجرم
بنهاده سر بر روی خاک ای خاک عالم بر سرم
تو کشته تن در خون طپان، من زنده بر جا جسم و جان
این سخت جانی ای امان، می نامد از خود باورم
گشت از سپهر پرده در، دامان هامونت مقر
[...]
معرفی ترانه‌های دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.