مولانا
»
مثنوی معنوی
»
دفتر سوم
»
بخش ۲۱۳ - جذب هر عنصری جنس خود را کی در ترکیب آدمی محتبس شده است به غیر جنس
خاک گوید خاک تن را باز گرد
ترک جان کن سوی ما آ همچو گرد
جنس مایی پیش ما اولیتری
به که زان تن وا رهی و زان تری
گوید آری لیک من پابستهام
گرچه همچون تو ز هجران خستهام
تری تن را بجویند آبها
کای تری باز آ ز غربت سوی ما
گرمی تن را همیخواند اثیر
که ز ناری راه اصل خویش گیر
هست هفتاد و دو علت در بدن
از کششهای عناصر بی رسن
علت آید تا بدن را بسکلد
تا عناصر همدگر را وا هلد
چار مرغاند این عناصر بستهپا
مرگ و رنجوری و علت پاگشا
پایشان از همدگر چون باز کرد
مرغ هر عنصر یقین پرواز کرد
جذبهٔ این اصلها و فرعها
هر دمی رنجی نهد در جسم ما
تا که این ترکیبها را بر درد
مرغ هر جزوی به اصل خود پرد
حکمت حق مانع آید زین عجل
جمعشان دارد بصحت تا اجل
گوید ای اجزا اجل مشهود نیست
پر زدن پیش از اجلتان سود نیست
چونک هر جزوی بجوید ارتفاق
چون بود جان غریب اندر فراق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مفهوم جذب عناصر و خواص آنها در بدن انسان میپردازد. او به گفتگو میان عناصر مختلف، به ویژه خاک و آب، اشاره میکند که نسبت به یکدیگر احساس دلتنگی دارند و هر یک آرزوی بازگشت به اصل خویش را دارند. عناصر به دلیل کششهای ذاتیشان به دنبال جدایی از یکدیگر هستند، در حالی که مرگ و رنجوری به عنوان موانع و علل در این فرآیند زیر چشم دارند. شاعر بر این نکته تأکید دارد که هر جزء باید تا زمان مقرر خود باقی بماند و نباید پیش از رسیدن اجل به پرواز درآید، چرا که هر یک در جستجوی وصال جان غریب خود هستند.
هوش مصنوعی: خاک به انسان میگوید که به تن خود برگرد و روح و جان را ترک کن و به سوی ما بیا، مانند غباری که از خاک برمیخیزد.
هوش مصنوعی: جنس ما (خاک) نزد ما اصل و ارجحیت دارد، تا اینکه از آن بدن جدا شوی و به سوی ما برگردی.
هوش مصنوعی: او میگوید که قبول دارم، اما من به کسی وابسته هستم و با وجود اینکه مانند تو از این جدایی رنج میبرم، هنوز به آن چیز که وابستهام متصل هستم.
هوش مصنوعی: آبها به دنبال تری (رطوبت) تن هستند تا به آن برسند، زیرا تری به ما (انسانها) از غربت و دوری خود برمیگردد.
هوش مصنوعی: برخی از عناصر، مانند گرما، به طور طبیعی به سمت منابع خود جذب میشوند، همانطور که آتش به سمت آتش و ناری (حرارت) میخواهد برگردد به جایی که خود از آن آمده است.
هوش مصنوعی: در بدن انسان هفتاد و دو علت وجود دارد که به خاطر کششهای عناصر مختلف به هم مرتبط هستند، و این ارتباط بدون هیچگونه ریسمانی یا رشتهای شکل گرفته است.
هوش مصنوعی: علت باعث میشود که بدن به حالت سلامتی برسد و عناصر مختلف در بدن بتوانند یکدیگر را حمایت کنند و به هم نزدیک شوند.
هوش مصنوعی: این عناصر چهارگانه مانند مرغهایی هستند که به خاطر مرگ و بیماری در یکدیگر محبوس شدهاند و علت آنها را آزاد میکند.
هوش مصنوعی: وقتی عناصر مختلف جسم انسان از یکدیگر جدا شوند، مانند پرندگان که از هم دور میشوند، هر عنصر به سمت عنصر مشابه خود پرواز میکند و به سوی جایگاه طبیعیاش میرود.
هوش مصنوعی: جذب و کشش بین اجزا و عناصر مختلف در بدن ما هر لحظه یک درد و رنجی به ما میدهد.
هوش مصنوعی: ترکیبهای مختلفی که در وجود انسان وجود دارد، باید هر کدام را بهسوی اصل و ماهیت واقعی خود سوق دهد و به درد و رنجی که انسان از این ترکیبها میکشد، پایان دهد.
هوش مصنوعی: حکمت خداوند باعث میشود که اجزای مختلف انسان نتوانند بهسرعت و قبل از زمان مقرر، از هم جدا شوند و او در سلامت و تمامیت نگهداری شود تا زمانی که مرگ فرا برسد.
هوش مصنوعی: اجزای بدن انسان، ای شما، بدانید که مرگ و سرنوشت شما هنوز پنهان است و پرواز و رفتن قبل از زمان مرگتان فایدهای ندارد.
هوش مصنوعی: هر جزئی از آدمی در تلاش است تا به جایی که به آن تعلق دارد برسد و این تلاش در حالی است که جان انسان در حالت جدایی و فراق به سر میبرد، یعنی او از اصل خود دور است و احساس غربت میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.