|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل خود رای مرا برده گل خودروئی
ترک خنجر کش مردم کش آتش خوئی
طفل نو سلسله‌ای شوخ تنگ حوصله‌ای
شاه دیوانه وشی ماه مشوش موئی
سر و کارم به غزالیست کز اغیار مدام
می‌کند روکش مردم به یک آدم روئی
دیده پرنور شود نرگس نابینا را
گر به گلشن رسد از پیرهن او بوئی
گوش بد بر سخنم می نهی امروز ای گل
خورده بر گوش تو گویا سخن بدگوئی
چند سویت نگرم عشوهٔ چشمی بنما
عشوهٔ چشم نباشد گره ابروئی
عشوهٔ غالب شده بر محتشم آری چکند
ناتوانی چنین خصم قوی بازوئی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دلربایی و زیبایی معشوق سخن می‌گوید که دل او را تسخیر کرده و او را از خود بی‌خود کرده است. معشوقی که با ناز و عشوه‌هایش، دل‌ها را می‌رباید و به نوعی به اعتمادات و امیدهای شاعر بازی می‌کند. شاعر به دشواری‌های عشق و قدرت جذب این جذابیت و همچنین حس ناتوانی در برابر آن اشاره دارد. هوای عاشقانه و تأثیری که معشوق بر زندگی و حال او می‌گذارد، محور اصلی این شعر است.
هوش مصنوعی: دل من را به‌زور برده و از خود بی‌خود کرده، همچون گلی زیبا و وحشی که پایبند قید و شرط نیست. او مانند ترکان جنگجو که با خنجر خون به پا می‌کنند، آتشین و خطرناک است.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف یک کودک تازه به دنیا آمده با صفات شاد و بازیگوش پرداخته است که با قلبی سرزنده و روحی پر تحرک، شبیه به شاهی دیوانه و پریشان حال است. او به مانند موی نامنظم و آشفته ماه، نشانه‌ای از زیبایی و بی‌قراری دارد.
هوش مصنوعی: من مشغول ارتباط با غزالی هستم که به طور مداوم از افراد غریبه می‌خواهد که چهرهٔ مردم را به یک فرد خاص نشان دهند.
هوش مصنوعی: اگر نرگس (گلی که نماد محبت و زیبایی است) از بوی خوش لباس یار (به عشق یا محبوب) در گلشن (باغ) بهره‌مند شود، چشمانش که همیشه بسته و ناتوان بوده، ممکن است روشن و آگاه شود. این تصویر به زیبایی و تاثیر عشق بر وجود انسان اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ای گل، امروز به سخنان من توجهی نمی‌کنی، اما به نظر می‌رسد سخنانی که به تو گفته می‌شود، بد و ناپسند است.
هوش مصنوعی: چند بار به تو نگاه کنم تا چشمت را ببینم؟ چشمانت که زیبایی می‌بخشد، نمی‌تواند به اندازهٔ گرهٔ ابروهایت دلربا باشد.
هوش مصنوعی: محتشم به نوعی تسلط عشوه و زیبایی را بر خود احساس می‌کند و می‌گوید آری، این عشوه قوی‌تر از اوست و او در برابر این زیبایی ناتوان است، مانند کسی که با دشمنی قوی دست و پنجه نرم می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تو اگر شعر نگویی چه کنی خواجه حکیم
بی‌وسیلت نتوانی که بدرها پویی
من اگر شعر نگویم پی کاری گیرم
که خلاصی دهد از جاهلی و بدخویی
من همه شب ورق زرق فرو می‌شویم
[...]
اگر از هر دو جهان برشکنی یک رویی
ورنه ای یار کجا با که سخن می گویی
هر چه در دوست شوی محو و در او مستغرق
این توان گفت از اویی نتوان گفت اویی
هر چه او نه ، که و چه کو و کجا، اوست همه
[...]
ای که عنبر ز سر زلف تو دارد بویی
جعدت از مشک سیه فرق ندارد مویی
آهوانند در آن غمزهٔ شیرافکن تو
گرچه در چشم تو ممکن نبود آهویی
دل به زلفت من دیوانه چرا می‌دادم؟!
[...]
مویت از عنبر تر فرق ندارد مویی
نافه مشک برد از سر زلفت بویی
آدمی نیست همانا که ز حیوان بتر است
هر که را نیست به خاطر هوس مه روئی
نیست امکان که دل از کوی تو بر گیرد دل
[...]
اندر این شهر مرا هست نظر بر رویی
که از او تا به قمر فرق نباشد مویی
صنمی سنگ‌دلی سیم‌بری فتنه‌گری
دل‌بری عشوه‌دهی سروقد مه‌رویی
نازنینی که گر از خانه به بازار رود
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.