من نه مجنونم که خواهم روی در صحرا کنم
خویش را مشهور سازم یار را رسوا کنم
تا توانم سوخت پنهان کافرم گر آشکار
خویش را پروانهٔ آن شمع بیپروا کنم
گر دهندم جا به کوی او نه جای خوش دلیست
خوش دل آن گه میشوم کاندر دل او جا کنم
اهل دل را گفته تا محروم نگذارم ز جور
آن قدر بگذار تا منهم دلی پیدا کنم
خاک پای آن پری کز خون مردم بهتر است
چون من از نامردمی در چشم خون مالا کنم
حشمت من محتشم این بس که در اقلیم فقر
بیطمع گردم گدائی از در دلها کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، احساسات عاشقانه و احوال درونی خود را به تصویر میکشد. او از مجنون بودن خود سخن میگوید، اما میخواهد بیصدا و پنهان در عشق بوزیند و نه اینکه شناخته شود. شاعر آرزو دارد که در بین عاشقان باشد و به دیگران کمک کند تا دلی بیابند. او خاک پای محبوب را از خون مردم برتر میداند و در نهایت بر فقر خود اشاره کرده و با افتخار میخواهد در دلها گدایی کند.
هوش مصنوعی: من دیوانه نیستم که بخواهم در بیابان عشق فریاد بزنم و خود را به شهرت برسانم و کسی را در این راه سرافکنده کنم.
هوش مصنوعی: اگرچه من کافر هستم و در دل خود از عشق میسوزم، اما تا زمانی که میتوانم این عشق را پنهان میکنم و نمیخواهم بهطور آشکار خود را مانند پروانهای که بیپروا به دور شمع میچرخد، معرفی کنم.
هوش مصنوعی: اگر به کوی محبوبم جایی دهند، آنجا جایی برای خوشحالی نیست. خوش دل میشوم وقتی که بتوانم در دل او جا بگیرم.
هوش مصنوعی: به اهل دل گفتهام که به خاطر ظلم و بیرحمی دیگران، مانع من شوید، تا اینکه من نیز دلی برای خود پیدا کنم و بتوانم به عشق و محبت بپردازم.
هوش مصنوعی: خاک پای آن پری (دختر زیبا) که از خون مردم (انسانها) هم ارزشمندتر است، برای من بهتر از این است که به خاطر نامردمی (بیوفایی یا بیصداقتی) در چشمان خودم اشک بریزم و خون بگریم.
هوش مصنوعی: محتشم، در اینجا به عظمت و شرافت خود اشاره میکند و میگوید که این افتخار اوست که در سرزمین فقر، بدون درخواست و طمع، به گونهای از عشق و محبت به دلها گدایی میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کی بود یارب که رو در یثرب و بطحا کنم
گه به مکه منزل و گه در مدینه جا کنم
بر کنار زمزم از دل برکشم یک زمزمه
وز دو چشم خون فشان آن چشمه را دریا کنم
صد هزاران دی درین سودا مرا امروز گشت
[...]
هر شبی گویم که: فردا ترک این سودا کنم
باز چون فردا شود امروز را فردا کنم
چون مرا سودایت از روز نخستین در سرست
پس همان بهتر که آخر سر درین سودا کنم
ای خوشا! کز بیخودیها سر نهم بر پای او
[...]
بخت کو تا آیم و در آستانت جا کنم
رو به جنت پشت بر دنیا و ما فیها کنم
کو جنونی تا خرد را طعمه سودا کنم
عقل را دیوانه سازم عشق را رسوا کنم
چون وفا زین دوستان ده زبان گیرم کنار
چون مروت در پس زانوی عزلت جا کنم
خوی دل گیرم طلاق بستر راحت دهم
[...]
باده کو تا موج سان رقص از همه اعضا کنم
چون حباب از فرق دستار یقین را وا کنم
خار بی گل، دود بی آتش بمن قسمت رسد
خواه گلشن خواه گلخن هر کجا مأوا کنم
پای سیرم نیست اما سیل اشکم داده اند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.