آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او
مرگ بر من کرد آسان درد بی درمان او
من که بی او زنده تا یک روز دیگر نیستم
چون نباشم تا ابد در دوزخ حرمان او
دارم اندر پیش از دوری ره مشکل که هست
در عدم ماوا گرفتن منزل آسان او
من گریبان چاکم از یکروزه هجران وای اگر
تا ابد کوته بماند دستم از دامان او
روشن از سوز وداعم شد که میماند به دل
تا قیامت آرزوی قامت فتان او
کاش بردی همره خویشم که گردانیدمی
در بلاهای سفر خود را بلاگردان او
جان بزور صبر میبرد از فراقش محتشم
یاد خلق و خوی آن مه شد بلای جان او



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد هجران معشوق سخن میگوید و نشان میدهد که چقدر دوری معشوق برایش سخت و غیرقابل تحمل است. او به صبر در این فاصله اشاره میکند و میگوید که زندگی بدون معشوقش معنایی ندارد. احساس ناامیدی و دلتنگی او به حدی است که مرگ را آسانتر از این درد میداند و آرزوی وصال را تا قیامت در دل میپروراند. شاعر همچنین از آرزو دارد که معشوق را در کنار خود داشته باشد تا از بلای دوری به دور بماند. در نهایت، او به یاد معشوق و ویژگیهای او، به درد و رنج خود بیشتر میافزاید.
هوش مصنوعی: کسی که برای دیدار محبوبش تا روز قیامت باید صبر کند، باعث شد که مرگ برای من آسان شود، زیرا تحمل دوری او برایم سخت و دردناک است.
هوش مصنوعی: من تنها به این دلیل زندهام که فکر او را دارم و اگر او را نداشته باشم، مرگ به مراتب برایم آسانتر میشود، چون بدون حضور او، زندگیام مانند عذاب در دوزخ خواهد بود.
هوش مصنوعی: من در این دوری و جدایی، در وضع دشواری هستم، زیرا برای اینکه در عدم و نیستی جای بگیرم، به مقصد رسیدن به خانهٔ او آسان است.
هوش مصنوعی: از شدت درد فراق beloved، گریبان خود را پاره کردهام و وای بر من که اگر تا همیشه دستم از دامن او کوتاه بماند، چه عذابی خواهد بود.
هوش مصنوعی: از درد و سوز فراق محبوب، معلوم است که آرزوی وجود و زیبایی او تا ابد در دل من باقی خواهد ماند.
هوش مصنوعی: ای کاش تو هم مرا با خود میبردی، زیرا این آرزو که در سختیهای سفر، خود را از بلایا به تو وابسته میدیدم، برایم رنجآور شده است.
هوش مصنوعی: محتشم از دوری محبوبش به شدت رنج میبرد و به یاد اخلاق و ویژگیهای آن ماه (محبوب) است که این یادآوری برای او زحمت و عذاب میآورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بوالحسن کاندر جهان کس نیست بی احسان او
مردی و رادیست سال و ماه رسم و سان او
چون بمیدان نیزه بردارند سالاران او
چون به ایوان باده بگسارند دلداران او
کافر از دوزخ نیارد یاد با میدان او
[...]
ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او
همچو من شو گرد یک یک حلقه سرگردان او
منت صد جان بیار و بر سر ما نه به حکم
وز سر زلفش نشانی آر ما را زان او
گاه از چوگان زلفش حلقهٔ مشکین ربای
[...]
یاد باد آن خط مشکین بر مه تابان او
یاد باد آن ماه مهرافروز نورافشان او
یاد باد آن بر زمین چون سرو بستان رفتنش
یاد باد آن بر سمند بادپا جولان او
رفت آن شاهی که چون خوان گستراندی روز بار
[...]
خضر اگر در خواب بیند خنجر مژگان او
می شود زخم نمایان عمر جاویدان او
حسن شرم آلود او زیور نمی گیرد به خود
شبنم بیگانه را ره نیست در بستان او
آستین از شاخ گل دارند دایم بر دهن
[...]
دلبر صابون فروشم دل بود حیران او
پاکدامانی ندیدم بر در دکان او
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.