ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تو
اقبال زر خریده لعل نگین تو
شد عمرها که غلغله در آسمان فکند
آوازه بشارت فتح مبین تو
نزدیک شد که دست قویپنجهٔ قضا
مفتاح فتح درکشد از آستین تو
چشم رمد کشیده کند آفتاب را
نیلوفری که سبز شود در زمین تو
تسخیر کرده عالم دل را به یک نگاه
صد آفرین به غمزه سحرآفرین تو
اندیشه از بلای دو عالم نمیکند
دستی که محکم است به حبل المتین تو
مجذوب را ز گوشهٔ خاطر مساز محو
روزی که خاک گردد و بوسد زمین تو
مجذوب سر ز سجده این آستان مکش
تا آفتاب رشک برد بر جبین تو
باید چنان زدن به زمین دیو حرص را
کز آسمان فرشته کند آفرین تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش بزرگواری است که شکوه از پیشانیاش پیداست و آوازهٔ پیروزیاش به آسمان رسیده و با یک نگاه دلها را تسخیر کرده است؛ دستزدن به ریسمان او ایمنی از بلای دو جهان است. در پایان، شاعر از ممدوح میخواهد او را حتی پس از مرگ از یاد نبرد، به خود سفارش میکند سر از سجدهٔ این درگاه برندارد و با اندرزی دربارهٔ شکستدادن دیو آز سخن را به پایان میبرد.
هوش مصنوعی: ای کسی که شکوه و عزت و مقام از پیشانیات آشکار است، بخت و اقبال همچون غلامی زرخرید در خدمت نگین لعل انگشتری (فرمان و قدرت) توست.
هوش مصنوعی: سالهاست که آوازهٔ مژدهٔ پیروزی آشکار تو در آسمان غوغا به پا کرده است. «فتح مبین» یادآور آیهٔ قرآن است.
هوش مصنوعی: نزدیک است که دست نیرومند تقدیر، کلید پیروزی را از آستین تو بیرون آورد؛ یعنی هنگام پیروزیات فرا رسیده است.
هوش مصنوعی: گل نیلوفری که در سرزمین تو بروید، چنان درخشان و فرخنده است که چشم خورشید را خیره و دردمند میکند؛ یعنی حتی گیاه سرزمین تو از خورشید درخشانتر است.
هوش مصنوعی: با یک نگاه، سرزمین دلها را فتح کردهای؛ صد آفرین بر ناز و غمزهٔ جادوگر تو.
هوش مصنوعی: کسی که دستش را محکم به ریسمان استوار تو گرفته باشد، از بلاهای دنیا و آخرت بیمی ندارد. «حبل المتین» برگرفته از تعبیر قرآنی ریسمان الهی است.
هوش مصنوعی: شاعر از ممدوح میخواهد: مجذوب را از یاد خود پاک مکن، حتی در روزی که بمیرد و خاک شود و خاکش زمین درگاه تو را ببوسد.
هوش مصنوعی: شاعر به خود میگوید: ای مجذوب، سر از سجده بر این درگاه برندار تا خورشید بر پیشانی تو حسد ببرد.
هوش مصنوعی: باید دیو آز و طمع را چنان بر زمین زد و شکست داد که فرشتگان از آسمان بر تو آفرین بگویند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای صدر دین و دنیا دنیا آفرین تو
خالی نیند یکنفس از آفرین تو
هم آفرین کنندت و هم آفرین خوهند
مرجان و بر تن تو ز جان آفرین تو
صدق و یقین تست بیزدان تو درست
[...]
منت که باز شد گرهی از جبین تو
حرفی شنیدم از لب چون انگبین تو
از یک اشاره می کشی و زنده می کنی
صد آفرین بغمزه ی سحرآفرین تو
ای باغبان که نخل گلت بر مراد باد
[...]
کاکل که سر نهاده به طرف جبین تو
صد فتنه میکند به سر نازنین تو
کین منت نشسته به خاطر مگر رقیب
حرفی ز کینه ساخته خاطر نشین تو
عمری دمید بر تو دل گرم بافسون
[...]
ای کنت کنز آیه نقش نگین تو
گنجور گنج شارع شرع مبین تو
گر کام کائنات سراسر شود زبان
یارا که را که دم زند از آفرین تو
راز تو مال حوصله بحر رحمت است
[...]
ای آسمان به طوع و ارادت زمین تو
گنجینهٔ یسار جهان در یمین تو
گردون در افق نگشاید بر آفتاب
تا هر سحر چو سایه نبوسد زمین تو
الحق بجاست گر همه اجزای روزگار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.