چه غم دارم غم دلدار دارم؟
چه کم دارم غم بسیار دارم؟
ندانستم دلم را چون ربودند
زیان از گرمی بازار دارم
دلم جمع است با زلف پریشان
مسلمانم ولی زنّار دارم
ز بس در کوچهها بیهوده گشتم
خجالت از در و دیوار دارم
رقیب از خاطرم نگذشته هرگز
شکایتگونهای از یار دارم
سلیمان خاتمی افکنده از دست
در این بیغوله هم من کار دارم
ز خصم کجزبان اندیشهام نیست
زبان خوش برای مار دارم
سراپا عیبم و نیکم شناسند
کریمی چون خدا ستار دارم
از آنم چشم بر مال کسی نیست
که من هم چشم گوهربار دارم
دل از کف دادهای مجذوب و مستم
به غیر از عاشقی صد کار دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه وصف حال عاشقی است که غم یار را جایگزین همهٔ غمها میداند و از دست رفتن دل، سرگردانی در کوی معشوق و گلهٔ اندکش از یار را بیان میکند. شاعر در میانهٔ غزل از بیپروایی در برابر دشمنِ بدزبان، از پردهپوشی خدا بر عیبهایش و از بینیازیاش به مال دیگران به سبب اشک گوهربار سخن میگوید. در پایان، با تخلص مجذوب، خود را دلباخته و مست میخواند.
هوش مصنوعی: اگر بپرسند چه غمی دارم، میگویم غم یار را دارم. اگر بپرسند چه کم دارم، میگویم غم فراوان دارم. یعنی با داشتن غم دلدار، نه غم دیگری دارم و نه چیزی کم دارم.
هوش مصنوعی: نفهمیدم دلم را چگونه از من دزدیدند. این زیان از شلوغی و رونق بازار عشق و زیبایی است، همانگونه که در بازارِ پرازدحام جیببُران کالا را میربایند.
هوش مصنوعی: با زلف پریشان یار، دلم آرام و آسوده است. مسلمانم، اما زلف او را مانند زنّار بر خود بستهام. این سخن از نوع تناقضگویی عاشقانه است.
هوش مصنوعی: از بس بیحاصل در کوچههای یار پرسه زدهام، از در و دیوار آن کوچهها شرمندهام.
هوش مصنوعی: هرگز به رقیب فکر نکردهام و از او گلهای ندارم. اگر شکایتی هست، اندکی از خودِ یار است.
هوش مصنوعی: انگشتری که سلیمان از دست انداخته در این ویرانه است و من هم در این ویرانه کاری دارم، یعنی در جستوجوی آن گنج و انگشتر گمشدهام. شاید منظور این باشد که در دلِ ویران یا جهان خراب، گوهری ارزشمند میجویم.
هوش مصنوعی: از دشمن بدزبان و نیشزن ترسی ندارم. مانند افسونگران مار، برای رامکردن این مار زبانی خوش و نرم دارم.
هوش مصنوعی: سراسر وجودم عیب است، اما مردم مرا نیک میشناسند، زیرا بخشندهای مانند خدا دارم که عیبپوش است.
هوش مصنوعی: به مال کسی چشم طمع ندارم، زیرا خودم چشمی گوهربار دارم. منظور اشکهای همچون مروارید است.
هوش مصنوعی: شاعر خود را مجذوب مینامد و میگوید دل از دست داده و مست است. در ظاهر میگوید جز عاشقی صد کار دیگر هم دارد، ولی احتمالاً به طنز میگوید که کسی با این حال جز عاشقی کاری از او برنمیآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر آن گاهی که چون تو یار دارم
نهیب راه محشر خوار دارم
نگارا روی چون دینار دارم
که بی دینار با تو کار دارم
تو خورشیدی و خورشید جوانی
ز عشقت بر سر دیوار دارم
همیپرسی که سرمایه چه داری
[...]
دلی پر گوهر اسرار دارم
ولیکن بر زبان مسمار دارم
چو یک همدم نمیدارم در آفاق
سزد گر روی در دیوار دارم
چو هیچ آزادهٔ داننده دل نیست
[...]
سخن در سینه زین بسیار دارم
نمیگویم که عمری کار دارم
دلا من آرزوی یار دارم
هوای کوی آن دلدار دارم
بتم گرچه ره دیدار دربست
هنوز اندیشهٔ دیدار دارم
اگرچه چشم بختم ماند در خواب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.