بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد
یعنی به حسن، حلقه به گوش آفتاب کرد
گیسو به باد داد به صد جلوه در چمن
از سرو سر کشید و به سنبل عتاب کرد
بی تاب شد ز حسرت و غم چون رسید خط
گویا که زلف یاد ز عهد شباب کرد
آوخ که یار رفت و نچیدم گلی ز وصل
کامی ندیده عمر عزیزم شتاب کرد
چشمم در آرزوی بتان بس که خون بریخت
معموره ی وجود «وفایی» خراب کرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه که با وصف زلف پرپیچ یار آغاز میشود؛ زلفی که خورشید را بندهٔ خود کرده و سرو و سنبل را در باغ خوار ساخته است. سپس با آمدن خط بر رخسار یار، زلف از گذشت روزگار جوانی حسرت میخورد. در پایان، شاعر از رفتن یار و کامنایافتگی خود دریغ میخورد و میگوید اشک خونین در آرزوی زیبارویان وجودش را ویران کرده است.
هوش مصنوعی: یار زلف خود را پرپیچوتاب بر چهره افکند؛ گویی با این زیبایی، خورشید را حلقه به گوش و بندهٔ خود کرد. زلف حلقهحلقه بر چهرهٔ تابان مانند حلقهای است که در گوش خورشید افتاده باشد.
هوش مصنوعی: در باغ با صد ناز گیسویش را به دست باد سپرد. با قامتش از سرو سربلندتر شد و با گیسوی خوشبویش سنبل را سرزنش کرد، یعنی سرو و سنبل را خوار ساخت.
هوش مصنوعی: چون خط، یعنی موی تازه بر رخسار یار، سر زد، زلف از حسرت و اندوه بیقرار شد. گویی زلف روزگار جوانی خود را به یاد آورد و بر گذشتنش دریغ خورد.
هوش مصنوعی: افسوس که یار رفت و من از وصال او گلی نچیدم. عمر عزیزم پیش از آنکه به کامی برسم شتابان گذشت.
هوش مصنوعی: چشمم در آرزوی زیبارویان آنقدر اشک خونین ریخت که آبادانی وجود وفایی را ویران کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یک قطعه سوی بنده فرستاد مجددین
کان را بصد قصیده نشاید جواب کرد
معنی روشن وی و الفاظ عذب وی
آنکرده با سخن که بسنگ آفتاب کرد
خط شریف او بنکوئی چوآن نگار
[...]
آبم ببرد دلبر و چشمم پر آب کرد
جان مرا بر آتش هجران کباب کرد
تا در نقاب هجر نهان گشت روی او
بر روی من زخون دل من خضاب کرد
از رحمت آفرید جمال تو را خدای
[...]
ای خسروی که آتش تیغ تو روز کن
در قلب چرخ زهرۀ مرّیخ آب کرد
دارای ملک، شاه مظّفر پناه دین
کت چرخ نام خسرو مالک رقاب کرد
طبعت بر شحه یی سر خورشید غوطه داد
[...]
صاحبقران و صاحب دیوان عمید ملک
ای آنکه هرچه کرد ضمیرت صواب کرد
ای خواجه ای که نافذ تقدیر در ازل
ذات ترا ز جمله جهان احتساب کرد
وی سروری که هر نفس از خاک درگهت
[...]
لعل لب تو اشک مرا خون ناب کرد
زان شیشه های سبز فلک پر شراب کرد
عکس رخت نمود در آیینه سپهر
نامش خرد به شب مه و روز آفتاب کرد
مشتاق تو به چشمه خور می کند نظر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.