آنکس که دیده در طلب او مسافر است
عمریست تا که در دل و جانم مسافر است
وانکس که دید روی بتان حسن روی اوست
در حسن روی خویش بهردیده ناظر است
دل را بسحر غمزه خوبان همی برد
آن غمزه را نگر که زهی غمزه و ساحر است
از چشم او مپرس که ترکیست جنگجوی
از زلف او مگوی که هندوی کافر است
گفتم که مگر ذاکرم آن دوست را بخود
خود راست کز زبان من آندوست ذاکر است
غایب نباش یک نفس از دوست زانکه دوست
در غیبت و حضور تو پیوسته حاضر است
حسن وی است آنکه مرا ورانه اوّلست
عشق من است آنکه مرا ورانه آخر است
کز فنون عشوه گری ماهر است دوست
دل از فنون عشوه گری سخت ماهر است
ایمغربی نو دیده بدست آر زانکه دوست
چون آفتاب در رخ هر ذره ظاهر است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی از حضور همیشگی محبوب ازلی سخن میگوید. آنچه چشم در بیرون میجوید، در دل جای دارد. زیبایی خوبرویان جلوهٔ زیبایی اوست و حتی یاد کردن او هم کار خود اوست که از زبان عاشق جاری میشود. شاعر در پایان به خود سفارش میکند که چشمی بینا به دست آورد، زیرا دوست مانند خورشید در هر ذره پیداست.
هوش مصنوعی: آن محبوبی که چشم من در جستوجوی او سفر میکند و همهجا را میگردد، سالهاست که خود در دل و جان من جای دارد و در آن سیر میکند. یعنی آنچه را بیرون میجوییم، در درون ماست.
هوش مصنوعی: آن کسی که زیبایی چهرهٔ خوبرویان جلوهای از زیبایی روی اوست، از راه چشم هر بیننده به زیبایی چهرهٔ خود مینگرد. پس بیننده و دیدهشده در حقیقت یکی است.
هوش مصنوعی: او با جادوی نگاه زیبارویان دلها را میرباید. به آن نگاه بنگر که چه نگاه شگفتی است و چه جادوگری است.
هوش مصنوعی: از چشم او چیزی مپرس، که مانند ترکی جنگجو دلها را شکار میکند. از زلف او هم سخن مگو، که مانند هندویی کافر سیاه و دینرباست.
هوش مصنوعی: گمان میکردم که خودم و به نیروی خودم آن دوست را یاد میکنم. اما حقیقت این است که خود دوست است که با زبان من خود را یاد میکند.
هوش مصنوعی: حتی یک لحظه از دوست غافل و دور مباش، زیرا دوست چه تو غایب باشی و چه حاضر، همیشه حاضر است.
هوش مصنوعی: زیبایی او چیزی است که آغازی ندارد و عشق من چیزی است که پایانی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر دوست در هنرهای ناز و دلبری استاد است، دل من نیز در این هنرها بسیار ورزیده است و در برابر آن ناز را میشناسد.
هوش مصنوعی: ای مغربی، چشمی بینا و تازه به دست آور، زیرا دوست مانند خورشید در چهرهٔ هر ذره آشکار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فریاد من همیشه از این ایر کافر است
ایر است و با عذاب است و سنگر است
وصفش ترا بگویم اگر خورده نیستی
ور خورده ای صفات وی از منت باور است
شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است
با سرو و گل به قامت و عارض برابر است
دایم غلام و چاکر یاقوت و شکرم
کو را لب و حدیث ز یاقوت و شکر است
گفتم ز خط و زلف تو بر جان من بلاست
[...]
بر فرق ملک رای رفیع تو افسر است
در دست دین زبان فصیح تو خنجر است
پیش از بهشت و دوزخ رد و قبول تو
حالی لطافت سخنت آب کوثر است
تا بر تو معالج بیمار آز شد
[...]
ای دل به عشق بَرِ تو ، که عشقت چه درخور است
در سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است
درد کهنت بود برآورد روزگار
این دردِ تازهروی نگوئی چه نوبر است
شهری غریب دشمن و یاری غریب حسن
[...]
جان را ز عارض و لب او شیر و شکر است
دل را ز طره و رخ او مشک و عنبر است
هم دل در آن وصال چو با عنبر است مشک
هم جان در آن فراق چو با شیر شکر است
آشوب عقلم آن شبه عاج مفرشست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.