دوش ان صنم بیگانهوش بگذشت بر من چون پری
کردم سلامش لیک او دادم جوابی سرسری
گفتم چرا بیگانهای گفتا که تو دیوانهای
من کیستم تو کیستی در خود چرا میننگری
در جامه بیگانگان خود را ز من کردی نهان
یعنی که من تو نیستم من دیگرم تو دیگری
من از کجا تو از کجا من پادشاهم تو گدا
تو عاری از سلطنت از فقر و فاقه من بری
صد چون تو را پیدا کنم هر لحظه و شیدا کنم
تو ذرّهای سرگشته و من آفتاب خاوری
من فرضم و تو سنتی من نورم و تو ظلمتی
خود ظلمتی را کی رسد با نور کردن همسری
گفتم که ای جان جهان ای عین پیدا و نهان
وی مایه سود و زیان وی تو قماش و مشتری
تو اولیّ و آخری تو باطنیّ و ظاهری
تو قاصدیّ و مقصدی تو ناظریّ و منظری
من درّ و مرجان توام در بحر عمّان توام
من گوهر کان توام تو کان ما و گوهری
من مظهر و مرآت تو، مرآت وجه و ذات تو
نی نی غلط گفتم شها هم خویشتن را مظهری
ای آفتاب مشرقی وی نور چشم مغربی
من سایه مهر توام تو مهر سایهگستری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر دیدار شبانه با محبوبی بیگانهنما را روایت میکند که سلامش را سرسری پاسخ میدهد و با برشمردن فاصلهٔ پادشاه و گدا، خورشید و ذره، و نور و تاریکی، او را از خود دور میداند. عاشق در پاسخ، محبوب را اول و آخر و ظاهر و باطن و هم جوینده و هم مقصود میخواند و خود را آینه و جلوهٔ او میشمارد. در پایان حتی این دوگانگی را نیز نفی میکند و میگوید محبوب خود جلوهگاه خویش است و عاشق تنها سایهٔ خورشید اوست؛ بیانی از اندیشهٔ وحدت وجود.
هوش مصنوعی: دیشب آن محبوبِ بیگانهنما مانند پری از کنار من گذشت؛ به او سلام کردم، اما او پاسخی سرسری و بیاعتنا به من داد.
هوش مصنوعی: به او گفتم چرا با من بیگانهای؟ گفت تو دیوانهای؛ بیندیش من کیستم و تو کیستی، چرا در خودت نمینگری؟
هوش مصنوعی: گوینده به محبوب میگوید: خود را در لباس بیگانگان از من پنهان کردی، گویی میخواهی بگویی من تو نیستم و من چیزی دیگرم و تو چیزی دیگر.
هوش مصنوعی: محبوب میگوید: میان من و تو فاصلهٔ بسیار است؛ من پادشاهم و تو گدا، تو از پادشاهی بیبهرهای و من از فقر و نیاز پاک و دورم.
هوش مصنوعی: صدها کس مانند تو را هر لحظه پدید میآورم و شیفتهٔ خود میکنم؛ تو ذرهای سرگردانی و من خورشید تابان مشرق.
هوش مصنوعی: من چون واجب و اصلم و تو چون سنت و فرع؛ من نورم و تو تاریکی، و تاریکی هرگز نمیتواند با نور برابری کند.
هوش مصنوعی: عاشق پاسخ داد: ای جان جهان، ای حقیقتِ آشکار و پنهان، ای سرچشمهٔ سود و زیان، که هم کالایی و هم خریدار.
هوش مصنوعی: تو آغاز و انجام و نهان و آشکاری؛ هم جویندهای و هم مقصود، هم بینندهای و هم دیدهشده. اشاره به صفات الهی و وحدت همهچیز در اوست.
هوش مصنوعی: من مروارید و مرجانِ دریای پهناور توام و گوهرِ معدن توام؛ اما در حقیقت هم معدن تویی و هم گوهر.
هوش مصنوعی: من جلوهگاه و آینهٔ روی و ذات توام؛ نه، اشتباه گفتم ای شاه، تو خودت جلوهگاه خویشی و جز تو چیزی نیست.
هوش مصنوعی: ای خورشید مشرق و ای روشنی چشم مغربی (شاعر)، من سایهٔ خورشید توام و تو خورشیدی که سایه میگستراند و هستی سایه از توست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عیار یار دلبری با غمزه و جان دلبری
کردی ز جانم دل بری زان چشمکان عبهری
فصل بهاران شد ببین بستان پر از حور و پری
گویی سلیمان بر سپه عرضه نمود انگشتری
رومیرخان ماهوش زاییده از خاک حبش
چون نومسلمانان خوش بیرون شده از کافری
گلزار بین گلزار بین در آب نقش یار بین
[...]
آخر نگاهی باز کن وقتی که بر ما بگذری
یا کبر منعت میکند کز دوستان یاد آوری
هرگز نبود اندر ختن بر صورتی چندین فتن
هرگز نباشد در چمن سروی بدین خوش منظری
صورتگر دیبای چین گو صورت رویش ببین
[...]
ترک من و آشوبِ دل خاتونِ ماه خاوری
بُغناق برگیر و بنه بر سر کلاه کافری
بر دوش زلفت چون زره بگشاده از ابرو گره
برده ز هفت اختر فره بسته قبایِ ششتری
بار و برت سیب و عنب نوشینْ دهان تریاکْ لب
[...]
ای چهرهٔ زیبای تو رشکِ بتانِ آزری
هر چند وصفت میکنم، در حسن از آن زیباتری
هرگز نیاید در نظر نقشی ز رویت خوبتر
شمسی ندانم یا قمر، حوری ندانم یا پری
آفاق را گردیدهام، مهر بتان ورزیدهام
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.