گنجور

شمارهٔ ۱۵۲

 
شمس مغربی
شمس مغربی » غزلیات
 

هیچکس بخویشتن ره نبرد به سوی او

بلکه بپای او رود هر که رود بکوی او

پرتو مهر روی او تا نشود دلیل جان

جان نکند عزیمت دیدن مهر روی او

دل کششی نمیکند هیچ مرا بسوی او

تا کششی نمی‌رود سوی دلم ز سوی او

تا که شنیده ام کا او دارد آرزوی من

نمی رود ز خاطرم یک نفس آرزوی او

چون ز‌زبان ماست او ۶ر نفسی بگفتگو

پس همه گفت‌گوی ما باشد گفت‌گوی او

تا که نبد ازو طلب طالب او کسی نشد

این همه جستجوی ما جمله ز‌ جست‌جوی او

هست همه‌ی دل جهان در سر زلف او نهان

هرکه دلی طلب کند کو بطلب ز موی او

بسکه نشسته روبرو با دل خوپذیر من

دل بگرفت جملگی عادت و خلق و خوی او

قدر نبات یافت آب از اثر مصاحبت

گُل چو شود قرین گِل گیرد رنگ و بوی او

مستوو خراب او منم جام شراب او منم

نیست بغیر من کسی میکده و ببوی او

می ز سبوی او طلب آی ز جوی او طلب

بحر شود اگر کسی آب خورد ز جوی او

مغربی از شراب او گشت چنانکه از سحر

تا بفلک همی‌رسد نعره و های و هوی او



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

می‌کدهٔ اپل