هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی او
بلکه به پای او رود هر که رود به کوی او
پرتو مهر روی او تا نشود دلیل جان
جان نکند عزیمت دیدن مهر روی او
دل کششی نمیکند هیچ مرا به سوی او
تا کششی نمیرود سوی دلم ز سوی او
تا که شنیدهام که او دارد آرزوی من
مینرود ز خاطرم یک نفس آرزوی او
چون ز زبان ماست او هر نفسی به گفتگو
پس همه گفتگوی ما باشد گفتگوی او
تا که نبد ازو طلب طالب او کسی نشد
این همه جستجوی ما جمله ز جستجوی او
هست همه دل جهان در سر زلف او نهان
هر که دلی طلب کند گو بطلب ز موی او
بس که نشسته روبرو با دل خوپذیر من
دل بگرفت جملگی عادت و خلق و خوی او
قدر نبات یافت آب از اثر مصاحبت
گِل چو شود قرین گُل گیرد رنگ و بوی او
مست و خراب او منم جام شراب او منم
نیست به غیر من کسی میکده و سبوی او
می ز سبوی او طلب آب ز جوی او طلب
بحر شود اگر کسی آب خورد ز جوی او
مغربی از شراب او گشت چنانکه هر سحر
تا به فلک همیرسد نعره و های و هوی او



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی بر این اندیشه استوار است که آغاز و انجام عشق از معشوق ازلی است: کشش، طلب، گفتگو و جستجوی عاشق همه بازتاب کشش و طلب اوست. سپس شاعر از اثر همنشینی سخن میگوید که عاشق را به رنگ و خوی معشوق درمیآورد، تا آنجا که خود را جام و میکدهٔ شراب او میخواند. در پایان مغربی از مستی این شراب و فریاد سحرگاهی خود که به آسمان میرسد یاد میکند.
هوش مصنوعی: هیچکس با توان و پای خود به سوی او راه نمییابد؛ هر کس به کوی او برسد، به یاری و کشش خود او رفته است.
هوش مصنوعی: تا پرتو خورشیدِ چهرهٔ او راهنمای جان نشود، جان آهنگ دیدن آن روی خورشیدگون را نمیکند.
هوش مصنوعی: دلم هیچ کششی به سوی او ندارد، مگر آنکه نخست از جانب او کششی به سوی دلم بیاید.
هوش مصنوعی: از وقتی شنیدهام که او مرا میخواهد و آرزوی مرا دارد، آرزوی او لحظهای از یادم بیرون نمیرود.
هوش مصنوعی: چون هر لحظه اوست که از زبان ما سخن میگوید، پس همهٔ گفتگوی ما در حقیقت گفتگوی اوست.
هوش مصنوعی: تا او کسی را طلب نکرد، هیچکس طالب او نشد؛ همهٔ جستجوی ما از جستجوی او سرچشمه گرفته است.
هوش مصنوعی: دل همهٔ مردم جهان در سر زلف او گرفتار و پنهان است؛ هر کس دلی میجوید، بگو آن را در موی او بجوید.
هوش مصنوعی: چون او بسیار روبهروی دل اثرپذیر من نشسته است، دلم یکسره عادت و خلق و خوی او را گرفته است.
هوش مصنوعی: آب از همنشینی با نبات، ارزش و شیرینی نبات را یافت؛ و گِل چون همنشین گُل شود، رنگ و بوی گل را میگیرد. یعنی همنشینی با او مرا همانند او کرده است.
هوش مصنوعی: مست و ویرانِ عشق او منم و جام شراب او هم منم؛ جز من کسی میکده و سبوی او نیست. یعنی من ظرف و جلوهگاه تجلی اویم.
هوش مصنوعی: شراب را از سبوی او و آب را از جوی او بخواه؛ هر کس از جوی او آب بنوشد، خود دریا میشود.
هوش مصنوعی: مغربی از شراب او چنان مست شد که هر سحرگاه فریاد و های و هوی مستانهاش تا آسمان میرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چیست که هر دمی چنین میکشدم به سوی او
عنبر نی و مشک نی بوی وی است بوی او
سلسلهای است بیبها دشمن جمله توبهها
توبه شکست من کیم سنگ من و سبوی او
توبه شکست او بسی توبه و این چنین کسی
[...]
هر که به خویشتن رود ره نبرد به سوی او
بینش ما نیاورد طاقت حسن روی او
باغ بنفشه و سمن بوی ندارد ای صبا
غالیهای بساز از آن طره مشکبوی او
هر کس از او به قدر خویش آرزویی همیکنند
[...]
هر که بخویشتن رود ره نبرد بسوی او
دیده ما نیاورد طاقت حسن روی او
تا نکنم به پیش کس شکوه ز تند خوی او
عذر اقامه میکند حسن بهانهجوی او
عشق تو را سمندرم باغ گل است اخگرم
طالب آتش از چه رو شکوه کند ز خوی او
بلبل باغ هر سحر گوید با دو چشم تر
[...]
هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی او
بلکه به پایِ او رود هرکه رود به کوی او
تا که ازو نبد طلب طالب او کسی نشد
این همه جستجوی ما هست ز جست و جوی او
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.