|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به قامت گلرخان سرو روانند
همه شکر لب و شیرین دهانند
بغمزه جان و دلها می ربایند
بعشوه دل ز عاشق می ستانند
به تیر غمزه جان ها صید کردند
سیه چشمان همه ابرو کمانند
ز اول درد بر عاشق گمارند
به آخر خود دوای بی دلانند
دل از رفتار خوبان بیقرار است
چو بنشینند خود آرام جانند
شب از هجر بتان کوهی چه نالی
بصبح وصلت آخر میرسانند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و از تاثیر عشق و دلربایی او بر دل عاشقان می‌گوید. او به قامت و چهره زیبای محبوب اشاره دارد که همگان را به خود جذب می‌کند و عشق را همچون تیر از غمزه‌های معشوق به دلها می‌نوشاند. شاعر از درد و رنج ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید و در عین حال، امید به وصل و آرامش ناشی از عشق را نیز در دل دارد. در پایان، اشارت به آن دارد که عشق در نهایت می‌تواند به آرامش و درمان دل بی‌خودان منجر شود.
هوش مصنوعی: قد و قامت دختران زیبا مانند سرو است و همه آنها با لب‌های شیرین و دهان خوشمزه‌ای که دارند، شکر را یادآوری می‌کنند.
هوش مصنوعی: با لبخند و ناز، جان و دل را از آدم‌ها می‌گیرد و با طعنه و زیبایی، دل عاشقان را می‌دزدد.
هوش مصنوعی: سیه چشمان با نگاه پر از ناز و دلربایی، جان‌ها را شکار کردند و دلها را به تیر غمزه خود اسیر کردند.
هوش مصنوعی: عاشق را از ابتدا به درد و رنج می‌کشند، اما در نهایت، همین درد و اندوه می‌تواند درمانی برای بی‌دل‌ها باشد.
هوش مصنوعی: دل به خاطر رفتار خوش و نیکو انسان‌های خوب، بیقرار است؛ اما زمانی که آنها آرام می‌نشینند، خود به آرامش می‌رسند.
هوش مصنوعی: در دل شب، وقتی از دوری محبوبان ناله می‌کنم، صبح که فرا برسد، به وصل و دیدار او خواهیم رسید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کریمان مر ضعیفان را نرانند
بخاصه چون به زاریشان بخوانند
خوشا آنانکه هر از بر ندانند
نه حرفی وانویسند و نه خوانند
چو مجنون سر نهند اندر بیابان
ازین کوها رَوَن آهو چرانند
مفرح‌نامهٔ دل‌هاش خوانند
کلید بند مشکل‌هاش دانند
چوآنجا جاه بخشان کم زنانند
همه یاری ده شاه زمانند
بیفکن خیمه تا محمل برانند
که همراهان این عالم روانند
زن و فرزند و خویش و یار و پیوند
برادرخواندگانِ کاروانند
نباید بستن اندر صحبتی دل
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.