چشمم از جور یار می گرید
همچو ابر بهار می گرید
از فغان و نفیر بلبل مست
باغ و گلزار و خار می گرید
بهوای قد دل افروزش
سرو در جویبار می گرید
می کند یاد خال مشکینش
لاله داغدار می گرید
صبح و شام از غم رخ و زلفش
دل من زار زار می گرید
هر چه دیدیم از بدو و از نیک
همه از بهر یار می گرید
دل کوهی بجان رسید از غم
ز غمش کوهسار می گرید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ غم و اندوه عاشقانهای است که راوی از شدت دلتنگی برای یارش به شدت میگرید. او احساساتی عمیق در مواجهه با زیباییهای طبیعت و یادآوری معشوقش تجربه میکند که همه جا را تحت تأثیر قرار داده است. دلش به یاد آن معشوق با زیبایی خال مشکینش میسوزد و این اندوه در هر لحظه و هر گوشه از زندگیاش سایه افکنده است. راوی به صورت نمادین بیان میکند که حتی طبیعت نیز با او همدرد است و از غم عشق، کوهها و گلها میگریند.
هوش مصنوعی: چشمم به خاطر رفتار نادرست محبوبم مانند ابر در بهار، اشک میریزد.
هوش مصنوعی: بلبل از شدت شادی و سرمستی در باغ و گلزار و میان خارها به آواز درآمده و غم خود را با ناله و فریاد ابراز میکند.
هوش مصنوعی: در هوای زیبای قد بلند او، درخت سرو در کنار جویبار به خاطر زیباییاش اشک میریزد.
هوش مصنوعی: یاد آن نقطه سیاه بر چهرهاش باعث شده است که لاله، که به خاطر داغ و غم خود از دست رفته، به شدت گریه کند.
هوش مصنوعی: دل من به خاطر چهره و موهای او، صبح و شب به شدت غمگین و اشکبار است.
هوش مصنوعی: تمام آنچه که در زندگی دیدیم، چه خوب و چه بد، همه به خاطر یاری است که به آن فکر میکنیم و برایش احساساتی را تجربه میکنیم.
هوش مصنوعی: دل مانند کوهی از غم پر شده و به خاطر این اندوه، مانند کوهها در حال گریه است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دیده اشکبار میگرید
یا که ابر بهار میگرید
ابر در طرف گلستان امروز
همچو من زار زار میگرید
در غم کشتگان بهمن و دی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.