ما باز دل نهادیم بر جور دلستانان
ما را به ما گذارید باران و مهربانان
از بیم بد زبانان بردن نمی توانیم
الا به زیر لبها نام شکر دهانان
با چشم و غمزه تو افتاده جان شیرین
همچون مویزه امانت در دست ترکمانان
خال تو خورد خونم تا داشت باغ آن رخ
آری حرام خواره باشند باغبانان
چشمان بکشتن ما تا چند رنجه سازی
بخشای نا توانی بر جان ناتوانان
در زلف تو مقید جانیست هر تنی را
بگذار تا نشانند آن زلف جان فشانان
دلبر چو خط برآرد سوزد کمال جانت
این حرف یاد دارم از نا نوشته خوانان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل اعلام میکند که دوباره به ستم دلبران تن داده و از دوستان میخواهد او را به حال خود رها کنند. سپس با تصویرهایی چون مویز در دست ترکمانان و باغبانِ حرامخوار، چشم و خال و زلف معشوق را غارتگر جان و خون عاشق نشان میدهد و از او رحم میخواهد. در پایان، کمال از زبان آگاهان به غیب پیشبینی میکند که با روییدن خط بر چهرهٔ معشوق، جان او بیشتر خواهد سوخت.
هوش مصنوعی: ما دوباره دل به ستم دلبران سپردهایم و به آن رضا دادهایم. ای یاران و دوستانِ مهربان، ما را به حال خود رها کنید و از این کار بازمان ندارید.
هوش مصنوعی: از ترس بدگویان و عیبجویان نمیتوانیم نام زیبارویانِ شیریندهان را آشکارا بر زبان بیاوریم و فقط زیر لب و آهسته آن را میگوییم. شاعر با شکر و زیر لب بازی لفظی کرده است، چون شکر را هم زیر لب و در دهان نگه میدارند.
هوش مصنوعی: جان شیرینِ ما گرفتار چشم و غمزهٔ تو شده است. حال آن مثل مویزی است که به امانت به دست ترکمانان سپرده باشند؛ یعنی دیگر به ما بازنمیگردد و از دست رفته است.
هوش مصنوعی: خال تو تا وقتی نگهبان باغِ چهرهٔ تو بود، خون مرا خورد. آری، باغبانان معمولاً حرامخوارند و از میوهٔ باغ به ناحق میخورند. خال به باغبانی تشبیه شده که در باغ رخسار نشسته است.
هوش مصنوعی: تا کی چشمانت را برای کشتن ما به زحمت میاندازی؟ بر جان ناتوانان رحم کن. شاعر با واژهٔ ناتوانی به چشمِ خمار و بیمارگونهٔ معشوق نیز اشاره دارد.
هوش مصنوعی: جانِ هر کسی در زلف تو گرفتار و بسته است. بگذار عاشقانِ جاننثار در کنار آن زلف بمانند و جان خود را فدایش کنند.
هوش مصنوعی: ای کمال، وقتی دلبر خط عارض بیاورد و موی تازه بر چهرهاش بروید، جانت خواهد سوخت. این سخن را از کسانی به یاد دارم که نانوشته را میخوانند، یعنی آگاهان به راز و غیب. خط و حرف و خواندن با هم بازی لفظی ساختهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خفته خبر ندارد سر بر کنار جانان
کاین شب دراز باشد بر چشم پاسبانان
بر عقل من بخندی گر در غمش بگریم
کاین کارهای مشکل افتد به کاردانان
دلداده را ملامت گفتن چه سود دارد
[...]
ای مرغ صبح بشکن ناقوس پاسبانان
تا من دمی برآرم اندر کنار جانان
در خواب کن زمانی آسودگان شب را
کآن ماه رو نترسد زآواز صبح خوانان
ای کاشکی رقیبان دانند قیمت تو
[...]
حاشا که زنده مانم از جور غیر و جانان
شمعی بگو چه سازد با آستین فشانان
از جور خوبرویان مشکل رهند عشاق
این فرقه جانسپاران و آنقوم جانستانان
کی حل عقده عشق زاهل خرد برآید
[...]
پیران ز چاره عاجز در کار این جوانان
کاینان به سحر و اعجاز گشتند درس خوانان
بیمهر ساقی ما جز خون نکرد در جام
شرب مدام اینست در بزم مهربانان
بانی بگوی نائی اسرار دل کماهی
[...]
دردا که ماند در دل بس حسرت از جوانان
آوخ که سوخت جان ها بر داغ مهربانان
تن کی سبک پی از بند دل گرانان
خفته خبر ندارد سر در کنار جانان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.