گنجور

شمارهٔ ۷۵۲

 
کمال خجندی
کمال خجندی » غزلیات
 

صحبت بار بهشتی ست پر از ناز و نعیم

ای خوش آندم که بما آید از آن روضه نسیم

حور چشم سیهش خواند به از نرگس و گفت

نتوان خواند ازین به که سوادیست سقیم

نیست خاک در او خالی از آمد شد اشک

رونهاد سایل افتاده بدرگاه کریم

میکنم بام و در دیده بخون مژه نقش

تا شوی ار پی نظاره در آن گوشه مقیم

یک دلی دارم و خواهد ز من آن غمزه و خال

تیغ هندیست چو در پیش تو سازش به دو نیم

دیده نقش دهنت دل به رخت فال گشاد

بی ملامت کشد از عشق تو چون آبد میم

بر قدمهای تو خواهد که زند بوسه کمال

باز بنما قدمی خاصه به مشتاق قدیم



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.