بیاید بر آن دیده بگریست زار
که محروم ماند ز دیدار یار
نه اشک است آن در یکدانه آه
که از گریه باز آیدم در کنار
نه آن برگ گل نیز کز نازکی
کشم دامنش چون صبا بو گذار
بر آن پای داریم سر تا که هست
همین است بس دولت پایدار
به خاک ار برم مهر ابروی دوست
بر آریده طاقیم پیشه مزار
محب گرچه جز جان غمگین نداشت
روان برده تحفه بر غمگسار
کمال این همه انتظار تو چیست
گرت هست جانی بیا و بیار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از اندوه چشمی آغاز میکند که از دیدار یار محروم مانده است و اشک عاشق را به مروارید و برگ گل مانند میکند. سپس شاعر سر نهادن بر پای یار را دولتی پایدار میداند و میگوید مهر ابروی دوست حتی بر گورش نشانهای چون طاق میگذارد. در پایان، عاشق جانِ غمگین خود را هدیهٔ یار میکند و کمال به خود نهیب میزند که انتظار را کنار بگذارد و جانش را نثار کند.
هوش مصنوعی: باید بر آن چشمی که از دیدن یار محروم مانده است، زار زار گریست.
هوش مصنوعی: افسوس، آنچه از گریه به دامنم برمیگردد اشک نیست؛ مرواریدی یگانه و گرانبهاست. یعنی اشکی که در فراق یار میریزم گوهری ارزشمند است.
هوش مصنوعی: و نیز آن برگ گلی نیست که بتوانم چون نسیم صبا دامنش را بکشم و بویش را ببرم، چون آنقدر نازک و لطیف است که تاب لمس ندارد. گویا مقصود لطافت یار یا اشک است.
هوش مصنوعی: تا زندهایم سر بر پای یار مینهیم و همین برای ما دولت و سعادتی پایدار و ماندگار است. میان «پای» و «پایدار» بازی لفظی هست.
هوش مصنوعی: اگر مهر ابروی دوست را با خود به خاک ببرم، بر سر گورم طاقی به شکل ابروی او برمیآورند. یعنی عشق ابروی یار حتی پس از مرگ بر مزارم نشانه میگذارد.
هوش مصنوعی: عاشق هرچند جز جانی غمگین چیزی نداشت، همان جان را شتابان به رسم هدیه نزد یار غمگسار برد.
هوش مصنوعی: شاعر به خود میگوید: ای کمال، اینهمه انتظار برای چیست؟ اگر جانی داری، بیا و آن را پیشکش یار کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا جود او تازه دارد همی
مگر جودش ابر است و من کشتزار
«مگر» یک سو افکن، که خود هم چنین
بیندیش و دیدهٔ خرد برگمار
ابا برق و با جستن صاعقه
[...]
سِرِ مایه یی گوهران این چهار
بَرآوَرده بیرَنج و بیروزگار
به از عید نشناسم از روزگار
نه از مدح خسرو به آموزگار
خداوند عالم کزو وقت ما
همه ساله عیدست لیل ونهار
یمین و امین اختر یمن و امن
[...]
جهاندار بخشندهٔ کامکار
خداوند بیچون، پروردگار
بدین خرمی و خوشی روزگار
بدین خوبی و فرخی شهریار
چنان گشت گیتی که ما خواستیم
خدایا تو چشم بدان دور دار
خداوند گار جهان فرخست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.