ای دل از باطن آن فرقه که صاحب قدمند
همّتی خواه که این طایفه اهل کرمند
آبروی ابد از اشک ندامت بطلب
که شهانند کسانی که ندیم ندمند
با غمت یاری جان و دلم امروزی نیست
به تمنّای تو عمری ست که ایشان به همند
به هوای دهن تنگ تو اصحاب وجود
سالکانند که سر گشتهٔ راه عدمند
ای خیالی چه غم از رنج بیابان فراق
محرمان درِ او را که مقیم حرمند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه دل را به جستن همت از پیران راه و ارزشنهادن به اشک توبه فرامیخواند و پشیمانان را پادشاهان واقعی میداند. سپس شاعر از همدمی دیرینهٔ جان و دلش با غم معشوق میگوید و با تصویر دهان تنگ یار، سرگردانی هستیداران در راه فنا را بیان میکند. در پایان به خود دل میدهد که محرمان حرم دوست از رنج بیابان فراق باکی ندارند.
هوش مصنوعی: ای دل، از باطن و دل آن گروه که صاحبقدم (پیران و اهل سلوک استوار) هستند یاری و همت معنوی بخواه، زیرا این گروه بخشنده و اهل کرماند.
هوش مصنوعی: آبروی جاودان را از اشک پشیمانی بجوی، زیرا کسانی که همدم پشیمانی و توبهاند، در حقیقت پادشاهاناند.
هوش مصنوعی: همراهی جان و دل من با غم تو تازه نیست؛ عمری است که این دو در آرزوی تو با هم یار و همدماند.
هوش مصنوعی: اهل وجود (همهٔ هستیداران) به آرزوی دهان تنگ تو، که از خردی گویی نیست و نابود است، رهروانیاند که در راه نیستی سرگردان شدهاند. شاعر هم به کوچکی دهان معشوق اشاره دارد و هم به فنا در راه عشق.
هوش مصنوعی: ای خیالی، محرمان درگاه او که در حرم اقامت دارند، چه غمی از رنج بیابان جدایی دارند؟ یعنی کسی که به قرب دوست رسیده، سختی فراق را دیگر احساس نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمند
سروران بر در سودای تو خاک قدمند
شهری اندر هوَست سوخته در آتش عشق
خلقی اندر طلبت غرقهٔ دریای غمند
خون صاحبنظران ریختی، ای کعبهٔ حسن
[...]
آن دو چشم تو که در زیر دو ابروی خمند
چون دو مستند که پیوسته پی قصد همند
چشمهایت ز نگه وآن دو لبان از خنده
آفت خیل عرب فتنهٔ ملک عجمند
شبنمآسا برِ خورشید جمالت عدمند
[...]
ناظران رخت ای ماه مقیم حرمند
خادمان حرمت جمله ملایک خدمند
عَلَم حُسن بر افراز و برافروز جهان
تا بدانند که شیران همه شیر علمند
سایهٔ سرو قدت گر، به چمن باز افتد
[...]
رازدانان عُرَفایی که به کیهان علمند
در حضور تو ندانسته صمد از صنمند
بخردان پیش تو چون پیش سمینی ورمند
نی نی ارباب خرد نزد وجودت عدمند
عاکفان حرمت قبلۀ اهل کرمند
واقف از نکتۀ سر بستۀ لوح و قلمند
خاکساران تو ماه فلک ملک حدوث
جان نثاران تو شاه ملکوت قدمند
خرقه پوشان تو تشریف ده شاهانند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.