گنجور

رباعی شمارهٔ ۱۷۰

 
خیام نیشابوری
خیام » رباعیات
 

خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی

فارغ شده‌اند از تمنای تو دی

قصه چه کنم که به تقاضای تو دی

دادند قرار کار فردای تو دی

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 حذف شماره‌ها | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

نسخهٔ چاپی و مصور رباعیات خیام - تصحیح فروغی، تصاویر محمد تجویدی، خط جواد شریفی - امیرکبیر - ۱۳۵۴ » تصویر 77

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

حمیدرضا در ‫۱۱ سال و ۷ ماه قبل، سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۸۸، ساعت ۰۹:۵۹ نوشته:

این رباعی به نقل از کتاب "ماجرا در ماجرا" (ع ذکاوتی، نشر حقیقت، 1381) از آن سنایی است و در دیوان سنایی به تصحیح مدرس رضوی ص 1172 آمده است.

 

پژگاچ در ‫۹ سال و ۵ ماه قبل، سه شنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۱۸:۱۲ نوشته:

امکان نداره که این بیت،از سنایی باشه.چون که کاملا از اعتقادات سنایی دور و به تفکر خیام نزدیکه.

 

بهرام مشهور در ‫۹ سال و ۴ ماه قبل، دو شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۱، ساعت ۰۹:۲۷ نوشته:

این رباعی از خیّام نیست

 

امیر حسین در ‫۸ سال و ۹ ماه قبل، یک شنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۱، ساعت ۱۵:۳۸ نوشته:

کاملا مشخصه که شعر از خیامه، ابیات سنایی دارای اوزان دیگری میباشد.

 

uk در ‫۸ سال و ۲ ماه قبل، چهار شنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۲۷ نوشته:

فکر میکنم ارز تفکرات خیام دوره،این رباعی اشاره به این داره که ما سرنوشت و آینده ای از پیش تعیین شده داریم ،در حالی که طبق رباعیات دیگر خیام مانند اگزیستانسیالیست ها فکر می کند،از این لحاظ که به خدا و قدرت مطلقی اعتقاد ندارد . از این رباعی تعجب کردم!! در نسخه صادق هدایت هم نیست!

 

رسول امینی در ‫۷ سال و ۸ ماه قبل، یک شنبه ۸ دی ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۵۳ نوشته:

به احتمال زیاد از خیامه و اما بعد امیر جان فکر نکنم مفهوم این رباعی اون چیزی که شما گفتید باشد به نظر من پیام این ابیات این است که : زیاد نگران رسیدن یا نرسیدن به امیال و آرزو های خود نباش چرا که چه بسیار انسان هایی که قبل از تو آن آرزو ها را در سر داشتند و از آن ها فارغ شدند

 

# در ‫۶ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۲ تیر ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۲۰ نوشته:

با توجه به مفهوم کلی رباعی، "بی تقاضا" صحیح می باشد.
همچنین در نسخه تصحیح شده آقایان فروغی و غنی نیز "بی تقاضا" آمده است.

 

داود در ‫۴ سال و ۹ ماه قبل، پنج شنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۲۲:۵۸ نوشته:

در نسخه ی فروغی و دکتر غنی، "بی تقاضا" نوشته شده است.

 

هه ژار در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، سه شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۱:۵۴ نوشته:

امکان نداره این رباعی ازخیام باشه...

 

nabavar در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، سه شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۰۲:۱۲ نوشته:

”به تقاضا“ با مفهوم کلی شعر نمی خواند
درین مانا که به خواست تو فردای ترا رقم زده اند
ولی در بیت اول می گوید به دل تو راه نیامده اند
ولی” بی تقاضای“ تو با مفهوم شعر می خواند
یعنی به میل تو نبوده .
با صورت فعلی بیت دوم روان نیست .

 

Mahsa در ‫۳ سال و ۴ ماه قبل، سه شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۴۷ نوشته:

میشه تفسیرش کنین

 

مهرداد مدیری در ‫۳ سال و ۲ ماه قبل، چهار شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۲۱ نوشته:

در این که این رباعی متعلق به خیام باشه شک وجود داره زیرا بنده در دیوان خیام ندیدم امّا دلیل محکم تر اینکه رباعیات خیام نیشابوری معمولا با هجهای بلند آغاز میشن ولی این رباعی با هحای کوتاه آغاز شده
این کوزه چومن عاشق زاری بوده است...
خوش باش که پخته اتد سودای تو دی...

 

رضا صناعی در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۲۸ نوشته:

با احترام به تمامی دوستان و اساتید
به نظر میرصد " بی تقاضای " درست باشد.

 

رضا صناعی در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۷ نوشته:

با پوزش از اشتباه تایپی
در حاشیه قبلی خودم
"میرسد"

 

حسین ش در ‫۱ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۱۰ نوشته:

در فلسفه مذهبی بحثی هست به عنوان اینکه اگر خدایی وجود دارد آیا او به همه چیز و همه کس که شامل گذشته - حال و آینده میشود آگاهی دارد یا نه. خیام اعتقادی به خدا و اسلام نداشته است و در بسیاری از اشعارش به قصه های کودکانه و غیر منطقی قران اشاره میکند. او بوسیله شعرهایش به کسانی مثل غزالی که با او همزمان بوده اند و بسیار مذهبی و ضد علم بوده اند گوشه و کنایه می زده. در این رباعی او با اشاره به قران می گوید خدا همه چیز را میداند و سر نوشت همه ما مشخص است و چون خدا همه چیز را از قبل میداند و تعیین کرده است ما نمیتوانیم چیزی را عوض کنیم بنا بر این برویم و خوش باشیم. این شعر مال یک شاعر عرفانی نیست چون در عرفان خوش باش بکار نمی برند. در عرفان تماما صحبت از خدا - مردن و زندگی بعد از مرگ است.

 

احمد نیکو در ‫۱ سال و ۴ ماه قبل، سه شنبه ۱۹ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۰۴ نوشته:

این رباعی منتسب به خیام می باشد و عبارت درست مصراع سوم آن چنین می باشد:
"قصه چه کنم که بی تقاضای تو دی"
شاهکار بزرگ خیام گنجانیدن حرفهای بزرگ در دو خط شعر است.

 

سینا ---- در ‫۱ سال و ۱ ماه قبل، دو شنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۳۶ نوشته:

البته که خیلی از چهارپاره ها شناورند و معلوم نیست مال چه کسی هستند. آن قدر هم مهم نیست باید زیباییشان را نگریست. اما در مصرع سوم مفهوم زمانی درست و مطابق و منطقی میشود که بگوییم : قصه چه کنم که بـــی تمنای تو دی ...

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.