در عشق تو عافیت حرام است
آن را که نه عشق پخت، خام است
کس را ز تو هیچ حاصلی نیست
جز نیستیی که بر دوام است
صدساله ره است راه وصلت
با داعیهٔ تو نیمگام است
شهری ز تو مست عشق و ما هم
این باد ندانم از چه جام است
ز آن نیمه که پاکبازی ماست
با درد تو داو ما تمام است
ز آنجا که جفای توست بر ما
دیدار تو تا ابد حرام است
هر دل ز تو با هزار داغ است
هر داغی را هزار نام است
خاقانی را ز دل خبر پرس
تا داغ به نام او کدام است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ابراز درد و رنج عشق میپردازد و بیان میکند که برای او، عشق به معشوق کم نظیر و پر دردسر است. او میگوید که هیچ سودی از عشق جز تحمل ناپایداری و عدم وصول به معشوق نصیبش نمیشود. عشق او دیرپا و پیچیده است و در این میان، جفاها و بیوفایی معشوق به شدت او را آزار میدهد. هر دل در این عشق دچار درد و اندوهی خاص است که هر یک به نامی متفاوت شناخته میشود. شاعر از دیگران میخواهد تا در مورد درد دل او جویا شوند و بپرسند چه دردهایی به نام او ثبت شده است.
هوش مصنوعی: در عشق تو آسایش و راحتی وجود ندارد و اگر کسی در این عشق عمیق نشده باشد، باید او را نادان و ناپخته دانست.
هوش مصنوعی: هیچکس از تو بهرهای نمیبرد جز نداشتهای که همیشه وجود دارد.
هوش مصنوعی: راه وصلی که برای رسیدن به تو وجود دارد، صد سال طول میکشد، اما با ادعای تو، تنها یک قدم به آن نزدیک میشوم.
هوش مصنوعی: شهر عشق تو، مرا مست کرده و نمیدانم این حالت من از چه چیزی به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: در بخشی که دربارهٔ پاکبازی ما سخن میگوید، نشان میدهد که ما از عشق و محبت تو بهطور خالصانه و بیریا برخورداریم، و تمام رنجها و دردهای ما به خاطر عشق تو میباشد.
هوش مصنوعی: به دلیل بدی و ستمی که تو بر ما میکنی، ملاقات و دیدن تو از این به بعد برای همیشه ممنوع و غیرممکن است.
هوش مصنوعی: هر دل به خاطر تو با هزاران درد و رنج درگیر است و هر یک از این دردها نامی متفاوت و خاص دارد.
هوش مصنوعی: از دل خاقانی بپرس که نشان داغ او چیست، زیرا هر داغی در دل او نام خاص خود را دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خورشید رخ تو را غلام است
بی روی تو عاشقی حرام است
ماهی تو ولی ز نور رویت
در گردن آفتاب فام است
چون زلف تو را گره گشایند
[...]
گرچه کرمت بلند نام است
در عهدهٔ عهد ناتمام است
تا در تو خیال خاص و عام است
از عشق نفس زدن حرام است
تا هیچ و همه یکی نگردد
دعوی یگانگیت عام است
تا پاک نگردی از وجودت
[...]
یک موی ترا هزار دام است
یک روی ترا هزار نام است
زان سرو به بوستان بلند است
کز قد تو قایم المقام است
گر مه به تو ناتمام پیوست
[...]
از خیل کهای تو را چه نام است
کاندر سرت این خیال خام است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.