به جائی رسید عشق که بر جای جان نشست
سلامت کرانه کرد، خود اندر میان نشست
برآمد سپاه عشق به میدان دل گذشت
درآمد خیال دوست در ایوان جان نشست
مرا باز تیغ صبر بفرسود و زنگ خورد
مگر رنگ بخت داشت بر او زنگ از آن نشست
فغان از بلای عشق که در جانم اوفتاد
تو گفتی خدنگ بود که در پرنیان نشست
مرا دی فریب داد که خاقانی آن ماست
به امید این حدیث چگونه توان نشست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجربه عشق و تأثیر عمیق آن بر روح و جان خود میپردازد. او بیان میکند که عشق به قدری قوی است که حتی جان را در تسلط خود میگیرد و در میانهی دل نشسته است. از طرفی، درد و رنج ناشی از عشق به صورت تیغی بر ذهن او تأثیر میگذارد و او در تلاش است تا با صبر و تحمل با این اوضاع کنار بیاید. شاعر از بلای عشق شکایت میکند و در عین حال به فریبندگی آن اشاره دارد که او را به امیدهای واهی میکشاند.
هوش مصنوعی: عشق به مراحل بالایی رسید که در جایگاه جان انسان قرار گرفت و به سلامتی همه چیز پایان داد، به گونهای که خود عشق در وسط همه چیز قرار گرفت.
هوش مصنوعی: عشق به سرعت و با قدرت به دل انسان حمله کرد و تصور معشوق در روح و جان او قرار گرفت.
هوش مصنوعی: صبر من دیگر طاقت ندارد و به تندی فرسوده شده است، همچنین زنگی که بر تیغ من نشسته است نشان میدهد که خوشی و بخت من اجازه نداشته است که این زنگ و کهنگی از تیغ برداشته شود.
هوش مصنوعی: از درد و بلای عشق فریاد میزنم، چون این عشق مانند یک تیر (خدنگ) در وجودم نشسته و حالم را دگرگون کرده است؛ تو به من گفته بودی که این عشق لطیف و دلانگیز است.
هوش مصنوعی: من را دیوانه کرد و فریب داد که خاقانی همچون ماست (عاشق) است و به امید شنیدن این روایت (عشق) چگونه میتوانم آرامش یابم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.