عیسی‌لبیّ و مرده دلم در برابرت
چون تخم پیله زنده شوم باز در برت
چون شمع ریزم از مژه سیلاب آتشین
زان لب که آتش است و عسل می‌دهد برت
گر خود مگس شوم ننشینم بر آن عسل
ترسم ز نیش چشم چو زنبور کافرت
یاقوت هست زادهٔ خورشید نی مگوی
خورشید هست زادهٔ یاقوت احمرت
خونریز ماست غمزهٔ جادوت پس چرا
خونین‌سَلَب شده است لب معجزآورت
مانا که هم لبت خورد آن خون که غمزه ریخت
کاینک نشان خون به لب شکرین‌دَرت
از نشترت سلاح دو بادام گاه جنگ
چشمم چو پسته پر رگ خونین ز نشترت
خاقانیی که بستهٔ بادام چشم توست
چون پسته بین گشاده دهان در برابرت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر با بهره‌گیری از تمثیل‌ها و تصاویر هنری، عشق و جذابیت معشوق را توصیف می‌کند. او به تأثیر معجزه‌آسا و سحرآمیز لبان معشوق اشاره می‌کند که چهره‌اش را زنده و دل را شاداب می‌سازد. شاعر همچنین لحظات تلخ و شیرین عشق را به تصویر می‌کشد و به خطرات و نیش‌های عشق اشاره دارد که می‌تواند دل را مجروح کند. در نهایت، او از جاذبه‌های ظاهری معشوق و تأثیر آن بر خود سخن می‌گوید و به زیبایی و دشواری عشق می‌پردازد.
هوش مصنوعی: من در حضور تو، که به زیبایی عیسی‌لبی (ویژگی بارز عیسی در زیبایی) هستی، احساس ناامیدی می‌کنم. اما اگر در آغوش تو قرار بگیرم، همانند تخم پیله‌ای که به زندگی باز می‌گردد، دوباره زنده خواهم شد.
هوش مصنوعی: چشم‌هایم مثل شمع اشک می‌ریزد و از آن لب، که گرما و زیبایی دارد و شیرینی عشق را به من می‌دهد، می‌سوزم.
هوش مصنوعی: اگر خودم به عنوان مگس شوم و بر آن عسل بنشینم، از اینکه نیش چشمان تو، همانند زنبور، به من آسیب بزند، می‌ترسم.
هوش مصنوعی: یاقوت (گوهری درخشان) نتیجهٔ تابش خورشید است، و نباید گفت که خورشید به خاطر یاقوت سرشته شده یا به وجود آمده است. در حقیقت، این جمله به رابطهٔ علت و معلول اشاره دارد.
هوش مصنوعی: غمزهٔ زیبای تو مانند یک جادوگر خونریز است، پس چگونه لب شیرین و شگفت‌انگیز تو خونین و زخمی شده است؟
هوش مصنوعی: اگر لبت خون را نوشیده که توسط غمزه‌ات ریخته شده، پس اکنون بر روی لب شیرینت نشانه‌ای از آن خون دیده می‌شود.
هوش مصنوعی: چشمم مانند پسته‌ای است که پر از رگ‌های خونین شده است، در حالی که سلاح جنگ من هم همان دو بادام است که از نشتر تو به دست آمده است. نشتر تو به گونه‌ای به من آسیب زده که حالا چشمانم خونین شده‌اند.
هوش مصنوعی: خاقانی که چشمانش مانند بادام به تو وابسته است، حالا مثل پسته دهانش را باز کرده و در مقابل تو ایستاده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بفکن مرا ز پای چو تیزست خنجرت
چون دست من رسد بکنم پوست از سرت
تا دورم از جمال و رخ روح پرورت
بیخواب و بیخورم ز غم روی چون خورت
زنهار تا گمان نبری کز تو خالیم
دل نزد تست گرچه به تن دورم از برت
مندیش کز غم تو دل آزار گشته ام
[...]
ای آفتاب تافته از روی انورت
وی کوفته نبات ز لعل چو شکرت
شکل صنوبر قد تو چون پدید شد
بشکفت سرو از قد همچون صنوبرت
خواهد که بوی تو بکشد باد صبح، اگر
[...]
آه ای فلک ز دست تو و جور اخترت
کردی چو خاک پست مرا، خاک بر سرت
جز عکس مدعا ز تو کس صورتی ندید
تاریک باد آینهٔ مهر انورت
مشمار برق آه جگر سوز من به هیچ
[...]
دیگر کسی نماند «نظیری » برابرت
عکس تو بود مرثیه گو شد ثناگرت
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.