ز من گسستی و با دیگران بپیوستی
مرا درست شد اکنون که عهد بشکستی
به یاد مصطبه برخاستی مُعَربِدوار
بر آتشم بنشاندی و دور بنشستی
مرا به نیم کرشمه بکشتی ای کافر
فغان ز کفر تو و آه ازین سبکدستی
به مهر فاخته زآن پس که روی بنمودی
گریز جُستی و از دام من برون جَستی
برای مهر تو جان بر میان همی بستم
چرا به کینهٔ جانم میان فرو بستی
خبر نداری کز بس کرانه جوئی و گبر
میان جانم بیرحموار بگسستی
مرا طفیل کسان مرهمی همی دادی
کنون ز دادن آن قدر نیز وارستی
بسا طویلهٔ گوهر که چشم من بگسست
چو در طویلهٔ بد گوهران بپیوستی
ستم بُد این که تو کردی به جان خاقانی
ستمگری مپسند، ای خدای چون هستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوقی گله میکند که پیمان شکسته و از او بریده و با دیگران، و بهویژه با فرومایگان، همنشین شده است. او از ناز کشنده، گریز و کینهتوزی معشوق مینالد و یادآوری میکند که معشوق پیشتر دستکم اندکی لطف از او دریغ نمیکرد و اکنون همان را هم بریده است. در پایان، خاقانی این رفتار را ستم میخواند و از خدا میخواهد که چنین ستمی را روا ندارد.
هوش مصنوعی: از من بریدی و با دیگران پیوند بستی. اکنون که پیمانت را شکستی، بیوفاییات برایم ثابت و آشکار شد.
هوش مصنوعی: به یاد میخانه مانند مستی عربدهجو برخاستی. مرا بر آتش هجر نشاندی و خودت دور از من نشستی.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ کافرکیش، با نیمنگاهی پر از ناز مرا کشتی. فریاد از بیدینی و سنگدلی تو و آه از این چابکیات در کشتن!
هوش مصنوعی: پس از آنکه چهرهات را نشان دادی، مانند فاختهای که مهرش پایدار نیست، گریختی و از دامی که برایت گسترده بودم بیرون جستی.
هوش مصنوعی: من برای عشق تو آمادهٔ جانفشانی بودم و جان را در راه تو بر کمر بسته بودم. چرا تو کمر به دشمنی با جان من بستی؟
هوش مصنوعی: آیا نمیدانی که از بس از من کناره گرفتی و نامهربانی و بیدینی کردی، بیرحمانه رشتهٔ جانم را از میان پاره کردی؟
هوش مصنوعی: پیشتر، به طفیل دیگران، اندکی مرهم و لطف هم به من میرساندی. اکنون از دادن همان اندازه نیز خود را رها کردهای.
چون به گروه بدگوهران پیوستی، چه رشته گوهرها که از چشم من فروریخت.
هوش مصنوعی: آنچه تو بر جان خاقانی کردی ستم بود. خدایا، چنانکه تویی و دادگری، این ستمگری را روا مدار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بیامدی صنما بر دو پای بنشستی
دلم ز دست برون کردی و بِدَر جستی
نه مست بودی و پنداشتم که چون مستان
همی به حیله شناسی بلندی از پستی
سه روز شد پس از آن تا ز درد فرقت تو
[...]
رهید جان دوم از خودی و از هستی
شدهست صید شهنشاه خویش در مستی
زهی وجود که جان یافت در عدم ناگاه
زهی بلند که جان گشت در چنین پستی
درست گشت مرا آنچ من ندانستم
[...]
به قول دشمن پیمان دوست بشکستی
ببین که از که بریدی و با که پیوستی
حلال داشت عراقی نبید و شربش را
ولیک کفت حرامست باده و مستی
خلاف کرد حجازی و گفت هر دو یکیست
حلال دادن می ازین اختلاف تا هستی
سرم خوش است برآنم که از سر مستی
سری بر آورم از جیب و زاستین دستی
هوای سرکشی و لاف عاشقی حاشا
که سیل ره نبرد جز بجانب پستی
جمال روی تو راز دل منست مگر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.