گنجور

 
کمال‌الدین اسماعیل
 

ندانم غنچه را بلبل چه گفتست

که بس خونین دل و چهره کشفتست

مگر رازی که او را با صبا بود

یکایک فاش در رویش بگفتست

تو گویی آتش افتادست در خار

ز بس گلها که از گلبن شکفتست

بجز در حلقۀ لاله نیایی

گهر هایی که چشم ابر سفتست

اگر چه فتنۀ باغست نرگس

بدان شادم که آخر فتنه خفتست

صبا کرد آشکارا بر سر چوب

هر آن خرده که گل در دل نهفتست

دو سر در یک قدم بنمود نرگس

بنا میزد، چه زیبا طاق و جفتست

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

ناصر در ‫۲ سال قبل، پنج شنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۳۳ نوشته:

سلام
در مصرع دوم از بیت اول
شکفته است
باید درست باشه احتمالا

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
عین. ح در ‫۲ سال قبل، دو شنبه ۱ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۵۹ نوشته:

«کشفتن» به معنی شکافتن است که مجازاً در مورد شکفتن گل هم به کار می‌رفته است؛ بنابراین به همین شکل درست است. افزون بر این، اگر شکفتن باشد، تکرار قافیه است که دست‌کم در غزل کمال چندان دیده نمی‌شود؛ البته غیر از ردالقافیه (یکسانی قافیة مصراع‌های اول و سوم)

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
ج. م. در ‫۱ سال قبل، شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۱۴ نوشته:

بیت چهارم
تبدیل
نیایی به نیابی

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.