وز آنجا سوی اطفالم گذر کن
عزیزانرا ز حال من خبرکن
محمد را بپرس از من فراوان
حسن را هم ببر در گیر چون جان
بگو با هر دو نور دیده من
که هستند از عزیزی روح در تن
که روزی بی شما سالیست ما را
چو خال دلبران حالیست ما را
دگر خورد و بزرگی را که بینی
که باشد نسبت ایشانرا به بینی
یکایک را بصد اشفاق و صد ناز
ببر در گیر تنگ و نیک بنواز
پس آنگه جمله را بنشان و برگوی
ز بهر خاطرم ای باد خوشبوی
که در غربت مرا تا چند مانید
بهمت با خراسانم رسانید
خدایا جمله را در عصمت خود
نگهدار از بلای مردم بد
ز هجرت هفتصد بود و چل و یک
که اندر روزگار نیک اندک
من این نامه رسانیدم به آخر
بتوفیق خدای فرد قادر
بدینسان کار نامه کس نگفتست
در این بحر چون من کس نسفتست
بگفتم تا ازین پس روزگاری
ز من ماند بدوران یادگاری
گمان دارم که هرک این نامه خواند
نفس را بر دعای خیر راند
من ار باقی نباشم سهل باشد
بماند آنک چون من اهل باشد
در ایندم کین دعا ابن یمین گفت
بصدق آمین ز پی روح الامین گفت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غربت و فاصله‌اش از خانواده‌اش صحبت می‌کند و از کسی می‌خواهد که به فرزندانش خبر از حال او بدهد. او به محمد و حسن، عزیزانش، تاکید می‌کند که پیام دوستی و محبتش را برسانند و از آنها بخواهد که از حال او آگاه شوند. شاعر با بیان احساساتش از زندگی در غربت و خواسته‌اش برای سلامتی و ایمنی عزیزانش، نگرانی خود را از بلایای مردم بد ابراز می‌کند. در نهایت، او با تشکر از خدا و امید به یاد ماندن دعاهایش در قلب دیگران، نامه‌اش را به پایان می‌رساند و برای اهل خیر دعا می‌کند.
هوش مصنوعی: از آن مکان به سوی فرزندانم برو و از حال و روز من به عزیزانم خبر بده.
هوش مصنوعی: از محمد بپرس که چقدر به من نزدیک است و حسن را هم با خود ببر، چون او برای من به اندازه جانم ارزشمند است.
هوش مصنوعی: بگو که نور چشم من، که از روح عزیزم در وجودم حضور دارند، چه کسانی هستند.
هوش مصنوعی: روزهایی که بدون شما می‌گذرد، برامون مثل یک سال طولانی و سخت است، مثل نشانه‌ای بر دل عاشقان که حال ما را نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: اگر کسی را ببینی که بزرگ و مهم است، به یاد داشته باش که او هم روزی مثل دیگران عادی بوده و تغییر کرده است.
هوش مصنوعی: هر یک را با محبت و ناز بسیار همراه ببر و در آغوش بگیر و به خوبی نوازش کن.
هوش مصنوعی: پس همه را جمع کن و به خاطر من، ای نسیم خوشبو، سخنی بگو.
هوش مصنوعی: چرا در این غربت مرا نگه می‌دارید؟ با کمک شما باید به خراسان برسم.
هوش مصنوعی: خدایا، همه را در حفاظت خودت نگهدار و ما را از آسیب‌های مردمان بد دور کن.
هوش مصنوعی: از زمانی که هجرت انجام شد، هفتصد و سی و یک سال گذشته است و در این دوران، در روزگار خوب، فرصت‌های کم‌تری پیش آمده است.
هوش مصنوعی: من این نامه را به پایان رساندم به یاری خدای یگانه و توانا.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس به اندازه‌ی من در این دریا از زندگی و سرگذشت خود سخن نگفته است.
هوش مصنوعی: من گفتم از این پس به یاد دوران، چیزی از من باقی نخواهد ماند.
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد هر کسی که این نامه را بخواند، دعای خیر و نیکی برای من خواهد کرد و نام نیک من را بر زبان خواهد آورد.
هوش مصنوعی: اگر من دیگر وجود نداشته باشم، خیلی هم مهم نیست، زیرا چیزی که ارزشمند است آن است که او که مانند من باشد، باقی بماند.
هوش مصنوعی: در آینده، دعا و نیکی که ابن یمین با صداقت گفت، برای روح القدس و برکت آن بیان شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.