تا نمی گریم چراغ دیده ام را نور نیست
سیل اگر باز ایستد ویرانه ام معمور نیست
بسکه در عالم جفا از خوبرویان دیده ام
آرزوی جنتم در دل ز بیم حور نیست
هست در شرع محبت رسم و آئین دگر
خوردن خون جایزست و دم زدن دستور نیست
ساغر خالیش از داروی بیهوشی پرست
هیچ دریاکش حریف کاسه طنبور نیست
کار ما در عاشقی مشکل تر از پروانه است
شمع سرکش هست اما همچو او مغرور نیست
حسن هم مانند عشق افتادگی میزیبدش
لشکر زلف بتان تا نشکند منصور نیست
عاقبت از گریه می آید مراد دل بدست
غرق اشک زانکه گوهر جز در آب شور نیست
سربسر دلهای آگه دانه یک سبحه اند
آنچه ما را در دل است از یکدگر مستور نیست
بر جراحتهای ناسور کلیم از بیکسی
غیر حرف سرد مردم مرهم کافور نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه دربارهٔ رنج عشق و ارزش گریستن است. شاعر روشنی و آبادی وجود خود و رسیدن به مراد را در اشک میبیند و از ستم زیبارویان و غرور معشوق مینالد. آیین عشق را آیینی میداند که در آن خون دل خوردن رواست و شکایت روا نیست. در پایان از بیکسی خود میگوید که بر زخمهایش جز حرف سرد مردم مرهمی نیست.
هوش مصنوعی: تا گریه نکنم، چشمم روشنی ندارد. ویرانهٔ وجود من به سیل اشک آباد است و اگر این سیل بایستد، آباد نمیماند. یعنی زندگی و روشنی من در گریستن است.
هوش مصنوعی: از زیبارویان دنیا آنقدر ستم دیدهام که از ترس حوریان بهشت، دیگر آرزوی بهشت در دلم نیست.
هوش مصنوعی: آیین عشق قانون دیگری دارد: در آن خون دل خوردن و رنج کشیدن رواست، اما نفس کشیدن و شکایت کردن اجازه ندارد.
هوش مصنوعی: کاسهٔ تنبور با آنکه خالی است، گویی پر از داروی بیهوشی است. هیچ بادهنوشِ پرخوری که دریا را سر میکشد، حریف کاسهٔ تنبور نمیشود. یعنی مستیِ نوا از مستیِ شراب بیشتر است.
هوش مصنوعی: کار ما در عاشقی از کار پروانه دشوارتر است. شمعِ پروانه هم سرکش است، اما به اندازهٔ معشوق ما مغرور نیست.
هوش مصنوعی: افتادگی و فروتنی همانطور که به عشق میبرازد، به زیبایی هم میبرازد. لشکر زلف زیبارویان تا شکسته و پرچین نشود، پیروز نیست. شاعر میان «شکستن» زلف به معنای پیچ و تاب آن و «شکست» در جنگ بازی کرده است.
هوش مصنوعی: سرانجام آرزوی دل با گریه به دست میآید. پس در اشک غرق شو، چون گوهر جز در آب شور دریا پیدا نمیشود و اشک هم شور است.
هوش مصنوعی: همهٔ دلهای آگاه دانههای یک تسبیحاند که به یک رشته پیوستهاند. از این رو آنچه در دل ماست از یکدیگر پنهان نیست.
هوش مصنوعی: کلیم بییار و یاور است و بر زخمهای کهنه و چرکینش مرهمی جز سخنان سرد مردم نیست. سخن سرد به کافور مانند شده که داروی سرد زخم بود. شاعر با طعنه میگوید که تنها تسلایش زخمزبان دیگران است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای که بی خاک درت در دیده من نور نیست
گر مثل جان می رود، ترک توام مقدور نیست
روزی اندر کوی خودبینی قیامت خواسته
زانکه آه دردمندان کم ز نفخ صور نیست
رخ چه پوشی چون حدیث حسن تو پنهان نماند
[...]
عشق سطانیست کو را حاجت دستور نیست
طائران عشق را پرواز گه جز طور نیست
کس نمی بینم که مست عشق را پندی دهد
زانک کس در دور چشم مست او مستور نیست
دور شو کز شمع عشق آتش بنزدیکان رسد
[...]
گر بپرسی بندهٔ خود را، ز لطفت دور نیست
زانکه کس در بندگی چون بنده ات [مهجور] نیست
گر تو گویی در خداوندی بود غیر تو کس
یا چو من در بندگی و اخلاص این مقدور نیست
گر تو را بر حال زار من نظر نبود یقین
[...]
با تو است آن یار دائم وز تو یک دم دور نیست
گرچه تو مهجوری از او، وی ز تو مهجور نیست
دیده بگشا تا ببینی آفتاب روی او
کافتاب روی او از دیده ها مستور نیست
لیک رویش را بنور روی او دیدن توان
[...]
عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیست
پیش دوران طریقت این سخن مشهور نیست
رمز مستان معانی را نداند عقل دون
صیدبازان حقیقت در خور عصفور نیست
عشق مستست و بتیغ تیز میگوید سخن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.