زحال من چسان آگاه گردد شوخ خودکامم
که قاصد را بلب ماند نی شد ناله پیغامم
چنان سیل سرشکم کرده طوفان در شب هجران
که موج اشک شد انگشت حیرت بر لب بامم
بحسرت بگذرانم بسکه دور از شکرین لعلی
نگین دان چشم پرخونی شود از پهلوی نامم
بجسم نازکش ترسم که سنگینی کند جویا
قبا از نکهت گل گر کند در بر گل اندامم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از حال عاشقی در هجران سخن میگوید که پیامش به ناله بدل شده و به معشوق نمیرسد. سیل اشک او تا لب بام بالا آمده و حسرتِ دوری از لب یار حتی نگینِ نامش را به چشمی خونآلود بدل کرده است. در بیت پایانی، شاعر با مبالغهای ظریف لطافت تن معشوق را میستاید و میگوید حتی قبایی از بوی گل بر آن تن سنگینی میکند.
هوش مصنوعی: معشوقِ شوخ و خودسرِ من چگونه از حال من باخبر شود، وقتی پیغامم بر لب قاصد مانده و مانند نی به نالهای بدل شده است؟ یعنی پیامم جز ناله و زاری چیزی نشده و به معشوق نمیرسد.
هوش مصنوعی: سیل اشکم در شب جدایی چنان طوفانی به پا کرده که موج اشک تا لبهٔ بامم بالا آمده است. آن موج بر لب بام مانند انگشتی است که از سرِ حیرت بر لب گذاشته شده باشد.
هوش مصنوعی: چون دور از لبِ سرخ و شیرینِ یار عمر را با حسرت میگذرانم، حتی جایگاهِ نگینی که نامم بر آن نقش بسته، به چشمی پر از خون بدل میشود. یعنی اندوه و خونگریستن در همهٔ نشانههای وجودم پیداست.
هوش مصنوعی: ای جویا، اگر معشوقِ گلاندامم قبایی از بوی گل بر تن کند، میترسم همان قبا بر تنِ نازکش سنگینی کند. این مبالغهای در بیان لطافت و نازکیِ تن معشوق است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم
نگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم
ز بس زهر شکایت خوردم و بر لب نیاوردم
به سبزی می زند تیغ زبان چون پسته در کامم
اگر از شکوه دوران خموشم، نیست خرسندی
[...]
هزاران منزلم طی گشت و من در اولین گامم
بود پیدا از آغازم که پیدا نیست انجامم
مرا به پاره کردن جامه عرت به بد نامی
که تنگ آمد لباس نیکنامیها به اندامم
ستم باشد به زهر آغشتن لب در عتاب من
[...]
به این طاقت نمیدانم چه خواهد بود انجامم
نگین بینقش میگردد اگرکس میبرد نامم
به رنگ نقش پا دارم بنای عجز تعمیری
به پستی میتوان زد لاف معراج از لب بامم
هزاران موج ساحل گشت چندین قطره گوهر شد
[...]
بدام اندیشه از گلشن بگلشن بیم از دامم
نه در گلشن قرارم بود و نه در دام آرامم
سروشی دوش در مستی ز جانان کرد پیغامم
که گر مشتاق مایی عکسی افتاده است در جامم
ز شب تا صبح بودم بر در میخانه رحمت
سحر پیر مغان جامی ز رأفت کرد انعامم
بزن زآن آتشینصهبا تو ساقی آتشم بر جان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.