به پیری نشد چاره گردن کشان را
که زورین کند حلقه گشتن کمان را
ز ترک هوابشکفان غنچهٔ دل
به یک گل گلستان کن این خاکدان را
صفا بس که اندوخت سر تا به پایش
توان دید از آن سینه راز نهان را
دلم محو رویی است کز جوش حیرت
کند عکسش آیینه آب روان را
ز ذکر خدا زاد برگیر جویا
در این راه برگ سفر کن زبان را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان حالاتی از زندگی و پیری میپردازد و تأکید میکند که هیچ چارهای برای گردنکشان و سرکشان وجود ندارد. او از زیباییهای طبیعت و دلانگیزی گلها سخن میگوید و میخواهد این زیباییها را در دل خاک بیابد. شاعر همچنین از راز و رمزهای نهان در خود میگوید و حیرتی که از دیدن زیباییها به او دست میدهد را توصیف میکند. در نهایت، درخواست میکند که از ذکر خدا دور نشود و سفر زندگی را با زبان شکرگزاری آغاز کند.
هوش مصنوعی: پیری مشکلی برای کسانی که خود را از دیگران برتر میدانند، حل نکرده است، زیرا قدرت آنها نمیتواند مانند کمان، دور خود بچرخد.
هوش مصنوعی: از عشق و محبت، دل را مانند یک گل زیبا و شکفته کن تا این دنیای مادی و خاکی به یک گلستان تبدیل شود.
هوش مصنوعی: به قدری آرامش و صفا در وجود او جمع شده که میتوان از تمام وجودش، رازی عمیق را مشاهده کرد.
هوش مصنوعی: دل من به شدت تحت تاثیر چهرهای است که از شگفتی، تصویرش میتواند آیینهی آب جاری را به تحیر بیندازد.
هوش مصنوعی: از یاد خدا بهره ببر و در این راه جستجو کن، سفر خود را آغاز کن و زبانت را نیز آماده کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به چشم نهان بین نهان جهان را
که چشم عیانبین نبیند نهان را
نهان در جهان چیست؟ آزاده مردم
ببینی نهان را، نبینی عیان را
جهان را به آهن نشایدش بستن
[...]
همی تا بقا ممکن است آسمان را
بقا باد سلطان سلطان نشان را
خداوند عالم که بفزود رتبت
زتختش زمین را ز تاج آسمان را
شهنشاه سنجر که بستد به خنجر
[...]
گران آمده کار و بارم جهان را
سبک اعتبار وجودم زمان را
ندیده وفا عهد من آسمان را
نموده من خسته ناتوان را
نقابی بر افکن ز پی امتحان را
که تا بینی از جان لبالب جهان را
چو در جلوه آیی بدین شوخ و شنگی
برقص اندر آری زمین و زمان را
بروی زمین مهروار ار بخندی
[...]
منه بر دل زار بار جهان را
سبک ساز بر شاخ گل آشیان را
نفس آتشین کن به تسخیر گردون
که آتش کند نرم، پشت کمان را
چو شد زهر عادت، مضرت نبخشد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.