ما خاک ره جلوه آن سرو روانیم
دل داده و جان باخته اش از دل و جانیم
از سیل سرابست خطر خانهٔ ما را
چون نقش قدم پر حذر از ریگ روانیم
در انجمن هرزه در ایان سبک مغز
چون گل ز ادب گوش ولی گوش گرانیم
رفتند عزیزان و چو نقش پی سالک
ما خاک نشین از پی آن راه روانیم
رفتیم به بال نگه از خویش چو شبنم
تا بر رخ خورشید مثالش نگرانیم
هرگز سر تسلیم ز فتراک نپیچیم
ما حلقه بگوشان خم زلف بتانیم
در بند گرفتاری دلهاست شب و روز
ما بنده آزادی آن سرو روانیم
در روز مجویید ز جویا سخن عشق
شبها همه شب شمع صفت چرب زبانیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه بیانِ حالِ عاشقی است که خود را خاکِ راهِ یارِ سروقامت میداند و سستیِ هستی و ناپایداریِ خانهٔ عمر را با تصویرِ سراب و ریگ روان نشان میدهد. شاعر از بیاعتنایی به یاوهگویان، رفتنِ عزیزان، فنا شدن در نگاهِ یار مانند شبنم در برابر خورشید، و تسلیمِ کامل در بندِ زلف بتان سخن میگوید. در پایان با تخلصِ خود و تصویرِ شمع میگوید که سخنِ عشقش روزها خاموش است و شبها سوزان و گویا میشود.
هوش مصنوعی: ما خاکِ راهی هستیم که آن یارِ سروقامتِ خرامان از آن میگذرد؛ از ته دل و جان، دل به او دادهایم و جان در راهش باختهایم.
هوش مصنوعی: خانهٔ ما چنان سست و ناپایدار است که حتی از سیلِ سراب، که آبی ندارد، در خطر است. مانند جای پا بر ریگ، از ریگِ روان که نقش را پاک میکند، بیمناکیم.
هوش مصنوعی: در جمع یاوهگویانِ سبکمغز، مانند گل از سر ادب سراپا گوشیم، اما در حقیقت گوشمان سنگین است و سخنشان را نمیشنویم.
هوش مصنوعی: عزیزان از این جهان رفتند و ما مانند جای پای رهرو، خاکنشین و در پی همان راه روانیم؛ یعنی ما نیز به دنبال آنان خواهیم رفت.
هوش مصنوعی: مانند شبنم که با تابش خورشید از خود میرود و بالا میکشد، ما نیز با بالِ نگاه از خود بیخود شدیم تا به چهرهٔ خورشیدمانند یار چشم بدوزیم.
هوش مصنوعی: ما سرِ تسلیم را هرگز از ترکبندِ زینِ شکارچی بیرون نمیکشیم، زیرا غلامانِ حلقهبهگوشِ خمِ زلف زیبارویانیم.
هوش مصنوعی: آن سروِ روان شب و روز در کارِ اسیر کردنِ دلهاست، و ما بندهٔ آزادگیِ او هستیم که خود به هیچ دلی بسته نیست.
هوش مصنوعی: جویا خطاب به دیگران میگوید: روزها از جویا سخن عشق نخواهید؛ ما مانند شمع، شبها تا سحر زبانی گرم و گویا داریم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما قد ترا بندهتر از سرو روانیم
ما خد ترا سغبهتر از عقل و روانیم
بی روی تو لب خشکتر از پیکر تیریم
با موی تو دل تیرهتر از نقش کمانیم
بیرون ز رخ و زلف تو ما قبله نداریم
[...]
بشکن قدح باده که امروز چنانیم
کز توبه شکستن سر توبه شکنانیم
گر باده فنا گشت فنا باده ما بس
ما نیک بدانیم گر این رنگ ندانیم
باده ز فنا دارد آن چیز که دارد
[...]
ما جرعه چشانیم ولی خضرو شانیم
ما راه نشینیم ولی شاه نشانیم
ما صید حریم حرم کعبه قدسیم
ما راهبر بادیه ی عالم جانیم
ما بلبل خوش نغمه ی باغ ملکوتیم
[...]
ما مرشد عشاق خرابات جهانیم
ساقی سراپردهٔ میخانهٔ جانیم
تو از همدانی ولیکن همه دان نه
از ما شنو ای دوست که سر همه دانیم
تو عالم یک حرفی ما عالم عالم
[...]
ما رند خراباتی بی نام و نشانیم
صد خرمن ناموس بیک جو نستانیم
ما را بکتابی نبود حاجت ازآن رو
کاسرار جهان از ورق روی تو خوانیم
دیدیم ز ذرات جهان عکس جمالت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.