منم امروز حریف قدح آشامی چند
چهره رنگین چو گل از باده گل اندامی چند
بهر ساقیگری و مطربی و قوالی
کرده آرام دل خویش دلارامی چند
وادی قدس بود کوی مغان باد سرم
خاک پایی که درین کوی زند گامی چند
پر برآمد دلم از محنت ایام فراق
محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند
وعده بوسه نباشد ز تو حد چو منی
هستم از لعل تو خوشنود به دشنامی چند
ما به بدنامی عشقیم نکونام شده
واعظا چند بری عرض نکونامی چند
جامی اندوه جهان چند، به میخانه درآی
یک دو دم پای خمی گیر و بزن جامی چند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی رندانه است که در آن شاعر خود را در میکده، همنشین زیبارویان ساقی و مطرب وصف میکند و کوی مغان را وادی مقدس میخواند. در میانهٔ غزل از رنج فراق یار و خرسندی به دشنامِ او سخن میگوید. سپس بدنامی عشق را بر نیکنامیِ مورد ادعای واعظ برتری میدهد و در پایان خود را به رها کردن غم دنیا و پناه بردن به میخانه فرامیخواند.
هوش مصنوعی: امروز من همپیالهٔ چند بادهنوشم؛ چند زیبارویِ گلاندام که چهرهشان از شراب مانند گل سرخ و رنگین شده است.
هوش مصنوعی: چند دلبر را برای ساقیگری و نوازندگی و آوازخوانی برگزیدهام و آنان را مایهٔ آرامش دل خود کردهام.
هوش مصنوعی: کوی مغان (میکده) برای من همچون وادی مقدس است؛ سرم فدای خاک پای کسی باد که چند گامی در این کوی بردارد.
هوش مصنوعی: دلم از رنج روزهای جدایی لبریز شده است؛ کجاست همرازی که چند پیغام به وسیلهٔ او برای تو بفرستم؟
هوش مصنوعی: کسی مانند من شایستهٔ آن نیست که از تو وعدهٔ بوسه بگیرد؛ همین که از لب سرخ تو چند دشنام بشنوم خشنودم.
هوش مصنوعی: ما با بدنامی در راه عشق، در حقیقت نیکنام شدهایم؛ ای واعظ، تا کی میخواهی از نیکنامی سخن بگویی و آن را به رخ ما بکشی؟
هوش مصنوعی: شاعر به خود میگوید: ای جامی، تا کی غم دنیا را میخوری؟ به میخانه بیا و چند لحظهای کنار خم بنشین و چند جام شراب بنوش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساقیا باز خرابیم بده جامی چند
پختهای چند فرو ریز به ما خامی چند
صوفی و گوشهٔ محراب و نکونامی و زرق
ما و میخانه و دردی کش و بدنامی چند
باده پیش آر که بر طرف چمن خوش باشد
[...]
حَسْبِ حالی نَنِوشتی و شد ایّامی چند
محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند؟
ما بدان مقصدِ عالی نتوانیم رسید
هم مگر پیش نَهَد لطفِ شما گامی چند
چون مِی از خُم به سبو رفت و گُل افکند نقاب
[...]
به علی رغم عدو باز زدم جامی چند
توبه بشکستم و وارستم از این خامی چند
منم و رندی و خاصان سراپردهٔ عشق
فارغ از سرزنش عام کالانعامی چند
فرصت از دست مده زلف نگاری به کف آر
[...]
نیم بسمل شدم از غمزه خودکامی چند
در دل آرام ندارم ز دلارامی چند
عقل، بسیار به هشیاری خود مغرور است
ساقیا خیز و بده ازپی هم جامی چند
با همه بیگنهی خوشدلم از بسمل خویش
[...]
کو ره آن که نهم سوی شما گامی چند
محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند
ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید
هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند
گمرهان فضلا ترک جماعت کردند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.