|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس تنهایی و دلتنگی خود سخن میگوید و به یاری و محبت محبوبش اشاره میکند. او تأکید میکند که محبت واقعی نیازمند درد و رنج نیست و عشقش حتی در دوری و جدایی زنده است. دل او به شمعی میماند که در وصال و فراق میسوزد و در نهایت بر این باور است که نمیتواند از دشمنی و ضعف بگریزد، چرا که این احساسات بخش جداییناپذیر از وجود او هستند. شاعر در پایان ناامیدی و ناتوانیاش را در ارائه احساساتش به محبوبش مینویسد.
هوش مصنوعی: کسی که مانند تو یار و مددکار من است، خود را درگیر زحمت و درد نمیکند و از من حمایت میکند.
هوش مصنوعی: اگر رنگ لبهای من زرد شود، حتی اگر خداوند هم مرا نپذیرد، هیچ اشکالی ندارد.
هوش مصنوعی: دل من شمعی است که در ارتباط با محبوب در حال زندگی است و اگر از او دور شود یا با باد بمیرد، خاموش خواهد شد.
هوش مصنوعی: من هرگز نمیخواهم از دشمن تو دردی را تحمل کنم، زیرا این موضوع مرا به شدت آزار میدهد.
هوش مصنوعی: مرا میگویند حال دلم را بگو، اما چه چیزی بگویم، در حالی که او مثل درویش بیخبر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همی ترسم که او ناگه بمیرد
به مرگ او مرا یزدان بگیرد
به برنایی چنان بردم گمانی
که گر دلبر نیابد دل بمیرد
کنون چون روز پیری روی بنمود
همی از روی دلبر دل بگیرد
مدم دم تا چراغ من نمیرد
که در موسی دم عیسی نگیرد
بهشت از نور تو زینت پذیرد
که بی اعمال تو زینت نگیرد
چو کم خوردن طبیعت شد کسی را
چو سختی پیشش آید، سهل گیرد
وگر تنپرور است اندر فراخی
چو تنگی بیند، از سختی بمیرد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.