گنجور

 
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی
 

تو چه ترکی تو چه ترکی که برخ فرهمائی

زمنت شرم نیاید که بمن رخ ننمائی

من بیچاره مسکین که بهجر تو اسیرم

تو خودم بازنپرسی که تو چونی و کجائی

چه شکایت کنم از تو که تو خود نیک شناسی

چه حکایت کنم از دل که تو خود در دل مائی

کج دهی وعده و باور کنم آنرا همه از تو

من چنین ساده چرایم تو چنین شوخ چرائی

نه زدست تو خلاصم نه بجان از تو امانم

تو چه دردسری آخر چه عذابی چه بلائی

بکنی رای وصالم نه که تو بیش ازانی

تو بجان بوسه فروشی نه که تو بیش بهائی

گر بعمری برم آیی بعتابی بخوری دل

همه رنج دل هر دوست بخواهی و نیائی