فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیه آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.
مثلا برای پیدا کردن شعری که مصرع «گویند که جمشید به کف داشت مدام» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیه آنها «م» است.
حرف آخر قافیه
شماره ۱: ای کرده ز لطف و قهر تو صنع خدا
شماره ۲: بر دست یکی تیغ چو آب است مرا
شماره ۳: چشم تو که خواب عالمی بست به خواب
شماره ۴: ای دوست! جهان دمی ست و آن دم هیچ است
شماره ۵: گفتم: سر زلف تو بسی سرخورده است
شماره ۶: بر روی تو زلف را اقامت هوس است
شماره ۷: ای زلف تو یک کمند و بل پنجه شست
شماره ۸: تا چرخ فلک تیر و کمانت دیده ست
شماره ۹: گردن بنهاده ام به هر نرم و درشت
شماره ۱۰: چون مهر پری ز خاتم جم برداشت
شماره ۱۱ - محسن: امروز چو دست صبح دامن برداشت
شماره ۱۲: افسوس که آن یار پسندیده برفت
شماره ۱۳: معبود همیشه در سفر یارت باد
شماره ۱۴: گر از رخ مه زلف چو چوگان ببرد
شماره ۱۵: مه تاب ز روی چون خونت می گیرد
شماره ۱۶: هم دست من تشنه به جامی برسید
شماره ۱۷: هر سرو که در بسیط عالم باشد
شماره ۱۸: تا گردش نه گنبد گردان باشد
شماره ۱۹: تا نادرۀ حسن رخت پیدا شد
شماره ۲۰: آنی که ابد ز عمر تو مایه کند
شماره ۲۱: هرکس که قرین من غمخوار شود
شماره ۲۲: جانا ز غم تو هیچ خوشتر نآید
شماره ۲۳: خون از دل افگار برون می آید
شماره ۲۴: تا دیده کمان مهره ابروی تو دید
شماره ۲۵: گویند که «ماه روزه نزدیک رسید
شماره ۲۶: چون ابر گهرفشانی لعل تو دید
شماره ۲۷: خط تو مرا ز غم چو مو گردانید
شماره ۲۸: امروز منم ز چرخ گردان بیزار
شماره ۲۹: ای بارگهت ز چرخ گردان برتر
شماره ۳۰: بگذشت به طرف چمن آن ماه سحر
شماره ۳۱: دید در دشت مرده یکی شیر دلیر
شماره ۳۲: شد دهر خرف جوان نگیرد عیبش
شماره ۳۳: زلف تو که شب روی ست دایم کارش
شماره ۳۴: چون بگشایی طرۀ پیچیدۀ خویش
شماره ۳۵: اشکم ز در افکند بسی خوشه به خاک
شماره ۳۶: تا چرخ صفت تو راست خندان لب لعل
شماره ۳۷: گویند که جمشید به کف داشت مدام
شماره ۳۸: دیشب که مراجعت فتاد از سفرم
شماره ۳۹: تا از جگر خصم کبابی نخورم
شماره ۴۰: زد نرگس مست پرخمارش تیرم
شماره ۴۱: هر شب می اشک خویشتن نوش کنم
شماره ۴۲: من با تو نیامدم که صحرا بینم
شماره ۴۳: من گوهر تو به قیمتی کم ندهم
شماره ۴۴: پیوسته به داغ آن کمان ابرویم
شماره ۴۵: نرگس بشد و ابر برو شد گریان
شماره ۴۶: شد دیده به عشق رهنمون دل من
شماره ۴۷: شاها! خصمت چو تیره شد اختر او
شماره ۴۸: ای در نظرم جهان سیاه از غم تو
شماره ۴۹: ای باد! حدیث من نهانش میگو
شماره ۵۰: ای لعل تو چاشنی به شکر داده
شماره ۵۱: آن کره که بد سبق ز گردون برده
شماره ۵۲: ای خواجه چو بر خود تو بدی نپسندی
شماره ۵۳: زد شمع جهان بر دل من دی ناری
شماره ۵۴: ای یافته بر صدر کرم تمکینی