بیچاره دل به درد تو تا کی بود صبور
جان را تو قوّتی و دلم را تویی سرور
تا چند صبر باشدم از روی مهوَشت
تا کی بود شکیب بگو دیده را ز نور
آنچ از فراق تو به سر ما گذشت دوش
شرح بلای آن نتوان گفت در حضور
در جنّت ار برند مرا بی حضور دوست
بی وصل جان فزاش نخواهم جمال حور
ای جان نازنین من آخر بگو ز ما
تا کی تو دور باشی و من باشم از تو دور
آخر ترّحمی به من و حال من بکن
بیچاره دل ز روی تو تا کی شود به دور
گویی صبور باش به هجران تو در جهان
دیدی که هیچکس شود از جان خود صبور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده از جدایی معشوق شکایت میکند و بارها میپرسد تا کی باید از او دور بماند و صبر کند. معشوق را جان، نیرو و نور چشم خود میداند و میگوید بهشت و حوریان نیز بی او ارزشی ندارند. در پایان پاسخ معشوق را که او را به صبر فرا میخواند رد میکند، زیرا هیچکس نمیتواند از جان خود دور باشد و صبوری کند.
هوش مصنوعی: دل بیچارهٔ من تا کی باید درد عشق تو را صبورانه تحمل کند؟ تو نیرو و غذای جانی و مایهٔ شادی دل منی.
هوش مصنوعی: تا کی باید از دیدن روی ماهمانند تو صبر کنم؟ بگو چشم چگونه میتواند از نور و روشنایی دوری کند و شکیبا بماند؟
هوش مصنوعی: رنج و بلایی که دیشب از جدایی تو بر سر ما آمد چنان سخت است که نمیتوان آن را در حضور دیگران شرح داد.
هوش مصنوعی: اگر مرا بدون حضور دوست به بهشت ببرند، بی وصال جانافزای او حتی زیبایی حوریان را هم نمیخواهم.
هوش مصنوعی: ای جان عزیز من، سرانجام دربارهٔ ما بگو که تا کی تو از من دور خواهی بود و من از تو دور خواهم ماند.
هوش مصنوعی: سرانجام بر من و حال زارم رحم کن؛ دل بیچاره تا کی باید از روی تو دور بماند؟
هوش مصنوعی: تو میگویی در دوریات در این دنیا صبور باش؛ اما آیا دیدهای که کسی بتواند از جان خود دوری کند و صبر کند؟ تو جان منی و صبر از تو ممکن نیست. واژهٔ «جهان» در این بیت به نام شاعر نیز اشاره دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هشیار باش و خفته مرو تیز بر ستور
تا نوفتد ستور تو ناگه به جر و لور
موری تو و فلک به مثل زنده پیل مست
دارد هگرز طاقت با پیل مست، مور؟
شور است آب او ننشاندت تشنگی
[...]
گویند شغل خویش بدشمن مده بزور
بورک لصاحبه نشنیدی ز لوح گور
خورشید رخت خویش بمغرب نه زان برد
کش زحمتی همیبود از مرغ روز کور
نزضعف زنده پیل ز پشه حذر کند
[...]
ای دل ز خوابِ جهل برآور سر غرور
تا بو که بگذری به سلامت ازین فتور
گر بایدت که حشرِ تو با صالحان بود
در موقفِ جزا که بود موعدِ نشور
این جا ز خود بمیر و به حق زنده باز شو
[...]
ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دور
آمد شتر به منزل لیلی، مکن عبور
اینست خارها که ازو چیدهایم گل
وین جای خیمها که درو دیدهایم حور
این لحظه آتشست به جایی که بود آب
[...]
بزمی که از نوای نوالش به بزم خلد
روحانیان نواله برند از برای حور
بزمی که مانده اند هم از یاد مجلسش
حوران بزم روضه فردوس در قصور
بود از فروغ باده و عکس صفای جام
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.