چو در فراق تو یک دم نمیتوانم ساخت
بگو که نرد هوس با تو چون توانم باخت
فراق روی تو ما را چنان نزار فکند
که هر که دید مرا از خیال وانشناخت
ببرد از من بیچاره صبر و هوش رُخش
نهان شد از من مسکین ببین چه حیلت ساخت
هنوز بر، ز وصالش نخورده بود دلم
که سنگ تفرقه ایام در میان انداخت
چنان زمانه به بدقهریش قرار گرفت
که از میانه برانداخت حق دید و شناخت
دلم تصور آن کرد کز تو برگردد
دو اسبه خیل خیال تو بر سر ما تاخت
گذر به باغ جهان دوش کردم و دیدم
که با وجود قدش سرو سر نمیافراخت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکوهٔ عاشقی از فراق است که حتی لحظهای دوری یار را تاب نمیآورد و از این دوری چنان نزار شده که دیگران او را نمیشناسند. یار صبر و هوش او را برده و پنهان شده و روزگار پیش از کامیابی، جدایی انداخته است. عاشق میخواهد دل از یار بکند، اما خیال یار بر او چیره میشود و در پایان قامت یار را برتر از سرو باغ جهان میستاید.
هوش مصنوعی: وقتی در دوری تو حتی یک لحظه نمیتوانم تاب بیاورم، بگو چگونه میتوانم با تو بازی عشق و هوس را ببازم و به وصالت امید ببندم.
هوش مصنوعی: دوری از روی تو مرا چنان لاغر و ناتوان کرده است که هر کس مرا دید، از شدت لاغری مرا مانند خیالی پنداشت و نشناخت.
هوش مصنوعی: چهرهٔ یار صبر و هوش را از من بیچاره گرفت و سپس از من پنهان شد؛ ببین چه نیرنگی به کار برد.
هوش مصنوعی: دلم هنوز از وصال او بهره و میوهای نچیده بود که روزگار سنگ جدایی را میان ما انداخت.
هوش مصنوعی: روزگار چنان بر بدخویی و ستمگری پابرجا شد که حقشناسی و دیدهٔ انصاف را از میان برداشت.
هوش مصنوعی: دلم خواست که از تو روی برگرداند، اما سپاه خیال تو به شتاب و با تمام نیرو بر سر ما تاخت و نگذاشت.
هوش مصنوعی: دیشب از باغ جهان گذشتم و دیدم که سرو در برابر قامت بلند تو سر بلند نمیکرد و از شرم فروتن بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت
که سنگ تفرقه ایام در میان انداخت
دو دوست یک نفس از عمر برنیاسودند
که آسمان به سر وقتشان دو اسبه نتاخت
چو دل به قهر بباید گسست و مهر برید
[...]
در این زمانه ی دون نیست حق دید و شناخت
ولی چه چاره توان، با زمانه باید ساخت
درین زمانه ی بیگانه خوی می بینم
هر آشنا که مرا دید خود مرا نشناخت
ز شمع روی تو چون نیست ممکنم دوری
[...]
کسی که حق حریفان مهربان نشناخت
سزاست گر جگرش جور ناکسان خون ساخت
دریغ نیست مرا جان اگر چه دیر نماند
دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت
رمید مرغ دل ما از آن چمن آن روز
[...]
کسی که در قدح دیگران بهار گداخت
مرا در آتش افسرده خمار گداخت
شدم غبار و نیامد دگر چه چاره کنم
نگشت وعده فراموش و انتظار گداخت
توبه کردم آسمان میخانه ساخت
[...]
مرا که هجر تو در ششدر هلاک انداخت
پس از تو نرد غم عشق با که خواهم باخت
زهر چه هست بپرداختیم خانه ولی
زدوست خانه دل را نمیتوان پرداخت
بمزدقان برو ای باد مژگانی بر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.