کسی که حق حریفان مهربان نشناخت
سزاست گر جگرش جور ناکسان خون ساخت
دریغ نیست مرا جان اگر چه دیر نماند
دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت
رمید مرغ دل ما از آن چمن آن روز
که سنگ تفرقه ایام در جهان انداخت
چه آتشی است که در جان من فراق افکند
که همچو شمع مرا مغز استخوان بگداخت
به نقش بازی ایام دل منه اهلی
که برد نردمراد از فلک؟ که باز نباخت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از جدایی از یاران دیرین مینالد و میگوید هر که قدر دوستان مهربان را نداند، سزاوار ستم ناکسان است. افسوس او نه برای جان، که برای همنشینی و آشنایی ازدسترفته است و آتش فراق او را چون شمع گداخته است. در پایان به خود پند میدهد که به بازی روزگار دل نبندد، چون هیچکس در نرد با فلک برندهٔ همیشگی نبوده است.
هوش مصنوعی: کسی که قدر و حق دوستان و همدمان مهربان را نشناخت، سزاوار است که ستم فرومایگان جگرش را خون کند.
هوش مصنوعی: از دست دادن جان برایم دریغ و افسوس ندارد، هرچند دیری نمیپاید؛ افسوس من برای همنشینی دیرینه و حق دیدار و آشنایی است که از دست رفت.
هوش مصنوعی: مرغ دل ما از آن باغِ وصل روزی گریخت که روزگار سنگ جدایی و پراکندگی را به جهان پرتاب کرد.
هوش مصنوعی: این چه آتشی است که جدایی در جانم انداخته که مانند شمع حتی مغز استخوانم را آب کرده است؟
هوش مصنوعی: اهلی، به بازیهای فریبندهٔ روزگار دل مبند؛ چه کسی در بازی نرد با فلک به مراد خود رسید که دوباره نباخت؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت
که سنگ تفرقه ایام در میان انداخت
دو دوست یک نفس از عمر برنیاسودند
که آسمان به سر وقتشان دو اسبه نتاخت
چو دل به قهر بباید گسست و مهر برید
[...]
چو در فراق تو یک دم نمی توانم ساخت
بگو که نرد هوس با تو چون توانم باخت
فراق روی تو ما را چنان نزار فکند
که هر که دید مرا از خیال وانشناخت
ببرد از من بیچاره صبر و هوش رخش
[...]
چه اختیار کسی را ز عاشقان گر یار
یکی بلطف بخواند و یکی ز چشم انداخت
ببزم شاه دو عودست و هر دو دارد دوست
یکی بسوخت در آتش یکی بلطف نواخت
کسی که در قدح دیگران بهار گداخت
مرا در آتش افسرده خمار گداخت
شدم غبار و نیامد دگر چه چاره کنم
نگشت وعده فراموش و انتظار گداخت
توبه کردم آسمان میخانه ساخت
[...]
مرا که هجر تو در ششدر هلاک انداخت
پس از تو نرد غم عشق با که خواهم باخت
زهر چه هست بپرداختیم خانه ولی
زدوست خانه دل را نمیتوان پرداخت
بمزدقان برو ای باد مژگانی بر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.