تا دلم با تو عشقبازی کرد

مرغ جان نیز شاهبازی کرد

دیده در حلقهٔ دو زلفش بست

تا لب دوست دلنوازی کرد

دل مسکین من به بوتهٔ هجر

رفت و عمری که جان‌گدازی کرد

حسد از باد صبح برد دلم

زآنکه با زلف دوست بازی کرد

چشم شوخ تو وعده‌ام به وصال

داد و دل رفت کارسازی کرد

منتظر بود دیده بر قد سرو

چون بدیدیم بی نیازی کرد

مردم دیده‌ام به خون مژه

خرقهٔ جان بدان نمازی کرد

دل من بنده است و تو محمود

سالها بر درت ایازی کرد

با وجود غمت دلم به جهان

با سهی سرو سرفرازی کرد