ای پیک پی خجسته نسیم سحرگهی
لطفی کن از برای دل خسته رهی
بگذر بدانجناب که از لطف صاحبش
یا بی نشان خلد چو در وی قدم نهی
یعنی جناب حضرت شاهی که می نهد
شیر فلک ز هیبت او سر بر و بهی
فرخنده تاج دولت و دین کاهل فضل را
دوران اوست موسم آسایش و بهی
اول ببوس خاک درش وانگه اینسخن
بر گوی و مگذر از سر ایجاز و کوتهی
گو با وجود جود تو آن کو مراد دل
بر آستان غیر تو جوید ز ابلهی
از دنب لاشه سگ طلب دنبه میکند
و آماس باز می نشناسد ز فربهی
اکنونکه روزگار برآشفت و فتنه گشت
و آفاق شد ز مردی و وز مردمی تهی
مردی بسان رستم دستان تو میکنی
داد کرم چو حاتم طائی تو میدهی
چون در زمانه ز اهل هنر با خبر توئی
بادا ز حال ابن یمین نیزت آگهی
تا خرگه سپهر منور بود بماه
بادت معاشرت همه با ماه خر گهی
رایت بهر طریق که تابد عنان عزم
اقبال در رکاب تو بادا بهمرهی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر نسیم سحر را پیک خود میکند تا به درگاه پادشاهی با لقب «تاج دولت و دین» برود، خاک درش را ببوسد و پیامی کوتاه برساند. در این پیام، جستن حاجت از درگاه دیگران را به دنبه خواستن از دم لاشهٔ سگ مانند میکند و ممدوح را در روزگار فتنه و بیمروتی تنها رستمِ مردانگی و حاتمِ بخشش میشمارد. در پایان از او میخواهد که از حال ابن یمین نیز باخبر شود و برایش شادکامی و اقبال پایدار آرزو میکند.
هوش مصنوعی: ای نسیم سحرگاهی که پیکی خوشقدم هستی، به خاطر دل خستهٔ این بنده لطفی کن.
هوش مصنوعی: از درگاهی بگذر که به سبب لطف صاحبش، چون در آن پا بگذاری نشانی از بهشت در آن مییابی.
هوش مصنوعی: مقصودم درگاه حضرت پادشاهی است که شیرِ آسمان (برج اسد) از هیبت او مانند روباه ترسان و رام میشود و سر فرود میآورد.
هوش مصنوعی: او تاج فرخندهٔ دولت و دین است و روزگار او برای اهل فضل و دانش، هنگام آسایش و نیکحالی است.
هوش مصنوعی: ای نسیم، نخست خاک درگاهش را ببوس و آنگاه این سخن را کوتاه و مختصر به او بگو.
هوش مصنوعی: بگو با وجود بخشش تو، هر کس از نادانی آرزوی دلش را بر درگاه کسی جز تو بجوید،
هوش مصنوعی: مانند کسی است که از دم لاشهٔ سگ دنبه میخواهد و ورم را از چاقی تشخیص نمیدهد؛ یعنی نشانهٔ دروغین بزرگی را با بزرگی واقعی اشتباه میگیرد.
هوش مصنوعی: اکنون که روزگار آشفته شده و فتنه برخاسته و جهان از مردانگی و انسانیت خالی شده است،
هوش مصنوعی: تنها تویی که مانند رستم دستان مردانگی میکنی و مانند حاتم طائی حقّ بخشش را بهجا میآوری.
هوش مصنوعی: چون در این روزگار تو از حال هنرمندان باخبری، امیدوارم از حال ابن یمین نیز آگاه باشی.
هوش مصنوعی: تا هنگامی که خیمهٔ آسمان با ماه روشن است، همنشینی تو همواره با زیبارویانِ ماهرخ خیمهنشین باشد.
هوش مصنوعی: به هر سو که عزم تو عنان پرچمت را بگرداند، بخت و اقبال همراه رکاب تو باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای گشته یادگار ز کردار تو شهی
دیدار تو مبارک و گفتار تو بهی
از هر بهی بهی تو و بر هر سری سری
از هر مهی مهی تو و بر هر شهی شهی
یا دادنست و یا ستدن کار تو مدام
[...]
ای انوری تویی که به فضل و هنر سزند
احرار روزگار و افاضل ترا رهی
بودند در قدیم امیران و شاعران
واکنون شدت مسلم بر شاعران شهی
هستت خبر که هستم دور از تو ناتوان
[...]
ای سیرگشته از ما ما سخت مشتهی
وی پاکشیده از ره کو شرط همرهی
مغز جهان توی تو و باقی همه حشیش
کی یابد آدمی ز حشیشات فربهی
هر شهر کو خراب شد و زیر او زبر
[...]
ای پیک عاشقان اگر از حالم آگهی
روشن بگو حکایت آن ماه خرگهی
بگذر ز بوستان نعیم و ریاض خلد
ما را ز دوستان قدیم آور آگهی
وقت سحر که باد صبا بوی جان دهد
[...]
ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی
آخر نظر فکن به عنایت سوی رهی
سرگشته ذره وار منم در هوای تو
تا کی چو خاک راه مرا در هوا دهی
مجروح گشت جان جهانی به تیغ هجر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.