|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز گل با روی تو باشد فراغم
چرا با روی تو باشد مرا غم
نبینم غیر رویت در جهان روی
تویی در عالم ای چشم و چراغم
بسی داغ فراقت در دلم بود
مجدّد کرده‌ای بر سینه داغم
مرا با روی و قدّت ای دلارام
فراغت باشد از بستان و باغم
به وصلت بلبلی بودم ثناخوان
کنون از داغ هجران همچو زاغم
اگر نه سرو قدّت در بر آید
به دیده درنیاید باغ و راغم
نسیم صبح بوی زلفش آورد
ز عنبر تازه شد باری دماغم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دلتنگی خود سخن می‌گوید و به زیبایی معشوق اشاره می‌کند. او از غم دوری و فراغت از معشوق می‌گوید و با اشتیاقی عمیق، چهره و زیبایی او را در جهانی پر از غم و دلتنگی می‌بیند. شاعر احساس می‌کند که تنها زیبایی معشوق می‌تواند از درد جدایی تسکینی به او دهد و در غیر این صورت هیچ چیز نمی‌تواند او را شاد کند. او ضمن اشاره به یادگاری‌های معشوق، یادآور می‌شود که از داغ هجران به مانند زاغی غمگین شده است. در انتها، نسیم صبح او را به یاد زلف معشوق می‌اندازد و باعث می‌شود که بوی خوش او را حس کند.
هوش مصنوعی: چرا باید نگران باشم وقتی که زیبا رویی مثل تو در کنارم هست؟ هرگز غم و اندوه نمی‌تواند در حضور تو وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: من فقط تو را در این دنیا می‌بینم و هیچ چیز دیگری برایم وجود ندارد، ای روشنی زندگی من.
هوش مصنوعی: درد جدایی زیادی در دل من وجود داشت، اما تو دوباره با یادآوری آن دردها بر سینه‌ام فشار آوردی.
هوش مصنوعی: من با زیبایی و قامت دلربایت، نیازم از باغ و بستان برطرف شده است.
هوش مصنوعی: در ابتدا برای وصال تو مانند بلبل آواز می‌خواندم، اما حالا که از عشق تو دور شده‌ام، به حالت زاغی خاموش و غم‌زده درآمده‌ام.
هوش مصنوعی: اگر قد تو را نتوانم از نزدیک ببینم، حتی باغ و بوستان هم در نظرم نمی‌آید.
هوش مصنوعی: نسیم صبح بوی خوش زلف او را به مشامم رساند و باری دیگر احساس طراوت و شادابی کردم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بدین بی‌روغنی مغز دماغم
غم دل بین که سوزد چون چراغم
پدر گفتش که ای چشم و چراغم
چو از گریه بپالودی دماغم
ز زلفت بو نمی‌یابد دماغم
به خون دیده می‌سوزد چراغم
مرا در دل بُد این پیکان هجران
نهادی از جفا بر سینه داغم
چو شادی از وصالش نیست ما را
[...]
بخندان از لب آن غنچه باغم
وز این گل عطر پرور کن دماغم
خوشم با داغ دل کز سوز داغم
همه بوی تو آید بر دماغم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.