|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز زلفت بو نمی‌یابد دماغم
به خون دیده می‌سوزد چراغم
مرا در دل بُد این پیکان هجران
نهادی از جفا بر سینه داغم
چو شادی از وصالش نیست ما را
چه تدبیرم بباید ساخت با غم
چو امکان نیست یک گل چیدن از وصل
چه حاصل ای جهان از باغ و راغم
جهان بی روی گلرنگش نخواهم
که از جنّت بوَد با او فراغم
صبا آورد از زلفش نسیمی
ز بوی آن معطّر شد دماغم
چو گل از باغ بیرون رفت اکنون
حوالت کرد هجرانش به داغم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد جدایی و هجران محبوبش سخن می‌گوید. او به یاد زلف و بوی خوش محبوبش می‌سوزد و این جدایی روحش را آزار می‌دهد. غم دوری او چنان سنگین است که احساس می‌کند زندگی بدون وصال محبوبش بی‌معناست. او آرزوی یک گل را از باغ و باغچه ندارد و تنها چیز مورد عشق‌اش چهره محبوب است. در نهایت، آوای نسیم از زلف محبوب او را به یاد روزهای خوش‌تر می‌اندازد، اما جدایی همچنان داغ دلش را افزایش می‌دهد.
هوش مصنوعی: بوی زلف تو به مشامم نمی‌رسد و چشمانم از اشک می‌سوزد مانند چراغی که در حال خاموش شدن است.
هوش مصنوعی: تو با ستمگری خود، دلی پر از غم و درد به من دادید که همچون پیکان، نشانی از دوری و جدایی است.
هوش مصنوعی: وقتی که با خوشحالی از دیدن او بی‌بهره‌ایم، باید چاره‌ای برای غم و اندوه خود پیدا کنیم.
هوش مصنوعی: وقتی که امکان چیدن یک گل از وصل محبوب وجود ندارد، پس چه سودی دارد، ای جهان، از باغ و باغچه؟
هوش مصنوعی: من هرگز نمی‌خواهم جهانی را بدون زیبایی گل‌های رنگارنگش، حتی اگر آن جهان بهشتی باشد، زیرا بدون آن زیبایی، از آنجا دلبرانه‌ای ندارم.
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی بویی از زلف معشوق به من رساند و باعث شد که حواسم پر از عطر آن شود.
هوش مصنوعی: وقتی گل از باغ بیرون رفت، حالا غم جدایی‌اش داغی برایم به‌جای گذاشته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بدین بی‌روغنی مغز دماغم
غم دل بین که سوزد چون چراغم
پدر گفتش که ای چشم و چراغم
چو از گریه بپالودی دماغم
ز گل با روی تو باشد فراغم
چرا با روی تو باشد مرا غم
نبینم غیر رویت در جهان روی
تویی در عالم ای چشم و چراغم
بسی داغ فراقت در دلم بود
[...]
بخندان از لب آن غنچه باغم
وز این گل عطر پرور کن دماغم
خوشم با داغ دل کز سوز داغم
همه بوی تو آید بر دماغم
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.