گنجور

شمارهٔ ۷۸

 
همام تبریزی
همام تبریزی » غزلیات
 

زلف ترک من صبا هردم مشوش می کند

تا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می کند

با زمین مرده ابر نو بهاری کی کند

آنچه بامن بوی زلف یار سرکش می کند

از لطافت ترک من گویی که هست آب حیات

خاصه آن ساعت که طبعش همچو آتش می کند

سبزه و آب و شراب و شاهد و رود و سرود

گر نباشد روی ترکم کار هر شش می کند

هر بهاری گل به دامن می کند زر پیشکش

تا خطابش ترک من ادنی وادش میکند

چون بدمژگان خون عالم می تواند ریختن

از چه تر کمهر زمان آهنگ ترکش می کند

گر ز ترکی ریخت چشم ترک اوخون همام

چون که صیدلاغر است از ننگی ترکش می کند



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

246 نوشته:

بیت ماقبل آخر: بدمژگان -> به مژگان.
لفظ «یار» جاگزین لفظ ترک در «ترک من» و «یار من» شود شاید زیبتر بود.

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.