گنجور

شمارهٔ ۲۰۶

 
همام تبریزی
همام تبریزی » غزلیات
 

الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانی

به مصر عالم جان شو نشین آنجا به سلطانی

به هر منزل زلیخایی شود در صورتت فتنه

تورا گرملک می باید مزن بر دام شیطانی

دریغ است این که هر صورت تورا مشغول میدارد

ندیدی صورت خود را که قدر خویشتن دانی

توسیمرغی بیفشان پر به قرب قاف معنی شو

چو بومان تا به کی باشی مقیم آخر به ویرانی

گرت باشد چو اسکندر هوای عالم خاکی

مکن باخضر همراهی نه مرد آب حیوانی

سلیمانی ولی خاتم در انگشتت نمی بینم

زهی دولت گر آن خاتم زدست دیو بستانی

اگر وصلت همی باید مگر عشقت دلیل آید

به کوی دوست ره بردن به معقولات نتوانی

حکیمان در ره جانان ز برهانند سرگردان

نیابی لذت وجدان ز حکمت های یونانی

زایمان جوی بینایی مشو مغرور دانایی

که گر خود ابن سینایی هنوز اندر دبستانی

همام از عشق اگر جویی نصیبی ترک هستی کن

که گر از ذوق جان مستی به هستی باز می مانی

صبا وقت سحر بویی ز کوی دوست می آرد

بر آن بوی عبیر افشان چرا جان بر نیفشانی

چه زلف است آن که هر مویش به صد جان است ارزانی

به زیر هر شکن دارد هزاران عقل زندانی

بود باد بهشتی را ز بویش عطر در دامن

کند بر چشمهٔ حیوان ز طوبی عنبر افشانی

مرا تا در خیال آمد سواد زلف شیرینش

سر از سودا نشد خالی و خاطر از پریشانی

تعالی الله چه روی ست آن زحسنش عقل سرگردان

ملک در پیش عکس او نهد بر خاک پیشانی



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید